Richer z St. Remi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karta z kroniki Richera z St. Remi

Richer z St. Remi (ur. ok. 945, zm. ok. 998[1]) – frankijski zakonnik i kronikarz.

Pochodził z dobrze sytuowanej rodziny arystokratycznej[1]. Był mnichem w opactwie św. Remigiusza (St. Remi) w Reims, gdzie pobierał nauki u Gerberta z Aurillac, późniejszego papieża Sylwestra II[1][2]. Przypuszczalnie studiował także medycynę w Chartres[1].

Jest autorem powstałej między 991 a 998 rokiem kroniki w czterech księgach, obejmującej lata 888–995[1]. Dzieło to, utrzymane w duchu apologii dynastii Kapetyngów, stanowi pomnik rodzącego się francuskiego poczucia narodowego[1][2]. Kronika Richera z St. Remi zachowała się w jednym tylko egzemplarzu, pióra samego autora. Manuskrypt, należący do papieża Sylwestra II, przeszedł później na własność cesarza Ottona III, a po jego śmierci Henryka II, który w 1007 roku podarował go ufundowanemu przez siebie kościołowi w Bambergu. Dzieło ukazało się drukiem dopiero na początku XIX wieku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f A Global Encyclopedia of Historical Writing. edited by D.R. Woolf. T. 2. New York & London: Garland Publishing, 1998, s. 776. ISBN 0-8153-1514-7.
  2. a b c Jerzy Strzelczyk: Otton III. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2009, s. 62. ISBN 978-83-04-04536-1.