Rokietta siewna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rokietta siewna
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

różopodobne

Rząd

kapustowce

Rodzina

kapustowate

Rodzaj

rokietta

Gatunek

rokietta siewna

Nazwa systematyczna
Eruca vesicaria (L.) Cav.
G. Hegi, Ill. Fl. Mitt._Eur. 4(1):201. 1918[3]
Kwiaty

Rokietta siewna (Eruca vesicaria (L.) Cav.) – gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny kapustowatych. Nazywany bywa też rukolą.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Rośnie dziko w basenie Morza Śródziemnego, nad Morzem Czarnym (Bułgaria, Krym), w Afryce (Czad), w Azji Zachodniej, na Kaukazie, Zakaukaziu, w Turkmenistanie. Rozprzestrzenił się też jako gatunek zawleczony lub uciekinier z uprawy w wielu innych rejonach świata: w pozostałych rejonach Europy, w Afryce Południowej, Indiach, w Australii i na Nowej Zelandii, w Ameryce Północnej[4]. W Polsce jest czasami (rzadko) uprawiany i przejściowo dziczejący (efemerofit)[5].

Synonimy[edytuj | edytuj kod]

Ma wiele nazw łacińskich (synonimy). Niektóre z nich[4]:

  • Brassica eruca L.
  • Brassica erucoides Roxb.
  • Eruca longirostris Uechtr.
  • Eruca sativa Mill.
  • Eruca sativa subsp. longirostris (Uechtr.) Jahand. & Maire
  • Eruca stenocarpa Boiss. & Reut.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Liście rokietty siewnej
Łodyga
Dorasta do około 60 cm. Cała roślina jest z rzadka owłosiona[6].
Liście
Lirowato-pierzastodzielne, ciemnozielone[7].
Kwiaty
Mają 4-działkowy kielich, bladożółte, nabiegłe fiołkowymi żyłkami płatki korony, 1 słupek i 6 pręcików. Zebrane są w szczytowe kwiatostany[6].
Owoce
Gładkie, wydłużone i spiczasto zakończone łuszczyny z obosiecznym dzióbkiem[7].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-05-13] (ang.).
  3. The Plant List. [dostęp 2014-11-20].
  4. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
  5. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  6. a b c d Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  7. a b Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  8. a b Zofia Włodarczyk: Rośliny biblijne. Leksykon. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2011. ISBN 978-83-89648-98-3.