Rosalía de Castro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rosalía de Castro

Rosalía de Castro (ur. 24 lutego 1837 w Santiago de Compostela, zm. 15 lipca 1885 w Padrón) – poetka i pisarka hiszpańska.

Jedna z najwybitniejszych przedstawicielek hiszpańskiej poezji doby postromantycznej. Pisała w językach kastylijskim i galicyjskim[1][2]. Była żoną historyka Manuela Martínez[3] Murguíi (1833–1923), czołowego przedstawiciela galicyjskiego odrodzenia narodowego[2]. Jej najważniejsze utwory to powieści La hija del mar (Córka morza, 1859), El caballero en las botas azules (Mężczyzna w niebieskich butach, 1867) oraz tomy poezji: La Flor (Kwiat, 1857), Cantares gallegos[2] (Pieśni galicyjskie, 1863), Follas novas (Świeże liście, 1880) – oba w języku galicyjskim[4] oraz En las orillas del Sar (Nad brzegami rzeki Sar, 1884). W Polsce praktycznie nieznana poza drobnymi fragmentami Cantares gallegos. W Hiszpanii, a szczególnie w Galicji, do dziś uważana jest za narodowego wieszcza.

Przypisy

  1. Rosalía de Castro (hiszp.). biografiasyvidas.com. [dostęp 2016-11-30].
  2. a b c Rosalía de Castro, Spanish writer (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2016-11-30].
  3. Biografía de Rosalía de Castro (hiszp.). los-poetas.com. [dostęp 2016-11-30].
  4. María Alonso Alonso: Was she a dangerous woman? (ang.). dangerouswomenproject.org. [dostęp 2016-11-30].

Bibliografia[edytuj]

  • Rosalía de Castro: Poems (ang.). books.google.pl. [dostęp 2016-11-30].

Linki zewnętrzne[edytuj]