Rubén González Gallego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Рубен Гальего.jpg

Rubén David González Gallego (ros. Рубен Давид Гонсалес ГальегоRuben Dawid Gonsales Galjego, ur. 20 września 1968) - rosyjski pisarz i dziennikarz.

Gallego znany jest przede wszystkim, jako autor autobiografii „Białe na czarnym”, za którą w 2003 otrzymał literacką nagrodę Bookera za najlepszą powieść w języku rosyjskim.

Jest też bohaterem filmu Algisa Arlauskasa pt. „List matki”[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego dziadkiem od strony matki był Ignacio Gallego — generalny sekretarz Komunistycznej Partii Hiszpanii. Matka — dziennikarka, tłumaczka Aurora Gallego, studiowała na Uniwersytecie Moskiewskim.

Ruben Gallego od dzieciństwa jest sparaliżowany. Oficjalna diagnoza — mózgowe porażenie dziecięce. Od wieku 1,5 roku wychował się w domach dziecka dla inwalidów i domach starców w ZSRR. Zakończył Nowoczerkaskie Technikum Humanistyczno-Techniczne ze specjalizacją prawo i język obcy (angielski).

W 2001 spotkał się z matką w Pradze, po czym pozostał w Europie Zachodniej. Dwukrotnie żonaty, ojciec dwóch córek. Obecnie mieszka w Waszyngtonie.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • „Białe na czarnym”, tłum. Katarzyna Maria Janowska, Wydawnictwo Znak 2005 (wersja rosyjska)
  • "Siedzę na brzegu" (wyd. Limbus Press, 2005)

Przypisy

  1. Grand Prix festiwalu „Teflos” w Hiszpanii, Grand Prix na Moskiewskim Międzynarodowym Festiwalu Kinematograficznym „Kino bez barier” 2004, nagroda na najlepszą dramaturgię na Rosyjskim Festiwalu Filmów broniących praw człowieka „Stalker”, nagroda specjalna jury Międzynarodowego Festiwalu Filmowego „Zołotoj Witjaź”, nominacja na najlepszy film dokumentalny roku Hiszpańskiej Akademii Sztuk Telewizyjnych