Ryszard Rosin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ryszard Rosin
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1919
Konin
Data i miejsce śmierci 11 marca 2002
Łódź
Zawód historyk
Grób Ryszarda Rosina na Cmentarzu komunalnym na Dołach w Łodzi

Ryszard Rosin (ur. 29 marca 1919 w Koninie, zm. 11 marca 2002 w Łodzi) – polski historyk, mediewista, znawca nauk pomocniczych historii.

Życiorys[edytuj]

W latach 1947–1951 odbył studia historyczne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Łódzkiego. Był uczniem M.H. Serejskiego oraz S. Zajączkowskiego. Pod opieką tego drugiego napisał rozprawę doktorską pt. Ziemia Wieluńska w XII-XVI wieku. Na jej podstawie uzyskał w 1960 roku stopień doktora nauk humanistycznych.

Docent od 1969 roku, od 1973 do 1989 roku kierował Pracownią, a następnie Zakładem Nauk Pomocniczych Historii. Wypromował 4 doktorów oraz 44 magistrów.

Głównymi nurtami zainteresowań badawczych Ryszarda Rosina były: dzieje ziem Polski Środkowej w średniowieczu, badania nad zbrodniami Wehrmachtu w 1939 r. na tym obszarze, nurt filatelistyczny kreujący filatelistykę na nową naukę pomocniczą historii. Był redaktorem licznych monografii miast i materiałów z sesji naukowych. Najbardziej znane z jego publikacji to:

  • Łódź 1423–1823–1973. Zarys dziejów i wybór dokumentów (wraz z M. Bandurką).
  • Łódź. Dzieje miasta, red. R. Rosin, t. 1, Warszawa 1980.
  • Kutno. Dzieje miasta, red. R. Rosin, Warszawa 1984.
  • Zgierz. Dzieje miasta do roku 1988, red. R. Rosin.

Pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Dołach w Łodzi (kwatera XX, rząd 22, grób 10).

Bibliografia[edytuj]