Mediewista

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mediewista Tadeusz Manteuffel upamiętniony na znaczku pocztowym

Mediewista (fr. médiéviste), średniowiecznikhistoryk, badacz okresu średniowiecza, specjalista w zakresie mediewistyki. Do zawodu przygotowują studia mediewistyczne w instytutach historii wyższych uczelni.

W 2002 roku w Toruniu odbył się pierwszy Kongres Mediewistów Polskich (16–18 września)[1]. 11 lutego 2003 roku ukonstytuował się Stały Komitet Mediewistów Polskich, którego celem nadrzędnym jest integracja mediewistów różnych dyscyplin oraz powołanie wspólnego towarzystwa naukowego. On też zorganizował w latach: 2005 (w Lublinie, 19–21 września)[2], 2008 (w Łodzi, 22–24 września)[3], 2011 (w Poznaniu, 19-21 września)[4] oraz 2015 (w Rzeszowie, 20–24 września)[5] kolejne Kongresy Mediewistów Polskich.

Wybitnymi polskimi mediewistami byli: Tadeusz Manteuffel, Henryk Łowmiański, Benedykt Zientara, Gerard Labuda, Stefan Maria Kuczyński, Marian Biskup, Bronisław Geremek, Marian Plezia i Aleksander Gieysztor, Karol Modzelewski. Spośród żyjących duże zasługi dla mediewistyki położyli Henryk Samsonowicz, Feliks Kiryk i Jerzy Wyrozumski[6]. W zakresie językoznawstwa staropolskiego wyróżniali się Stanisław Urbańczyk i Wacław Twardzik.

 Zobacz też kategorię: Polscy mediewiści.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. T. Pietras, A. Szymczakowa, I Kongres Mediewistów Polskich, „Przegląd Nauk Historycznych“, 2, 2003, nr 1, s. 277.
  2. A. Januszek, A. Górak, II Kongres Mediewistów Polskich, Lublin 19–21 września 2005 r., „Roczniki Humanistyczne“, 2005, 2, s. 223.
  3. A. Kowalska-Pietrzak, III Kongres Mediewistów Polskich Łódź, 22–24 września 2008 r., „Przegląd Nauk Historycznych“, 7, 2008, nr 2, s. 232.
  4. M. Płotka, K. Wasilewska-Zembrzuska, IV Kongres Mediewistów Polskich (sprawozdanie), „Saeculum Christianum: pismo historyczno-społeczne“, 19, 2012, 1, s. 269.
  5. G. Trościński, Translatio studii i kontakty międzykulturowe w średniowieczu. Słowo o V Kongresie Mediewistów Polskich w Rzeszowie, „Tematy i Konteksty“, 2016, nr 6 (11), s. 504.
  6. A.F. Grabski, Zarys historii historiografii polskiej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2010, s. 225.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Feliks Grabski, Zarys historii historiografii polskiej, wyd. Wyd. 3, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2010, ISBN 978-83-7177-771-4, OCLC 840599416.