Rząd Lutza Schwerina von Krosigka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rząd Lutza Schwerina von Krosigka
 III Rzesza
Premier Lutz Schwerin von Krosigk
Partie NSDAP
Ideologia Narodowy socjalizm
Kadencja od 1 maja 1945
do 23 maja 1945
Poprzedni Rząd Josepha Goebbelsa
Następny Sojusznicza Rada Kontroli Niemiec

Rząd Lutza Schwerina von Krosigka1 maja 1945-23 maja 1945, stanowił nieuznawany międzynarodowo komisaryczny rząd Rzeszy Niemieckiej (niem. geschäftsführende Reichsregierung), powołany przez wielkiego admirała Karla Dönitza, wyznaczonego bez podstaw prawnych przez Adolfa Hitlera na swojego następcę w charakterze głowy państwa i Naczelnego Dowódcy Wehrmachtu. Siedzibą tego rządu było północnoniemieckie miasto portowe Flensburg.

Funkcja Imię i nazwisko Partia
Leitender Minister - Minister kierujący pracami rządu Lutz Schwerin von Krosigk bezpartyjny
Minister spraw zagranicznych Lutz Schwerin von Krosigk bezpartyjny
Minister spraw wewnętrznych Wilhelm Stuckart NSDAP
Minister sprawiedliwości Otto Georg Thierack NSDAP
Minister wojny Karl Dönitz bezpartyjny
Minister finansów Lutz Schwerin von Krosigk bezpartyjny
Minister gospodarki i technologii Albert Speer NSDAP
Minister wyżywienia i rolnictwa Herbert Backe NSDAP
Minister pracy Franz Seldte NSDAP
Minister transportu Julius Dorpmüller NSDAP
Minister poczty Julius Dorpmüller NSDAP

Ostatni rząd Rzeszy został rozwiązany i aresztowany przez aliantów 23 maja 1945 r. w godzinach 9:45-10:00. Wraz z rządem do niewoli wzięto prezydenta Rzeszy Dönitza oraz Naczelne Dowództwo Wehrmachtu. Przy tej okazji gen. Lowell Rooks, szef Alianckiej Komisji Kontroli przy OKW wygłosił oświadczenie skierowane do przedstawicieli władz niemieckich, wezwanych na pokład zacumowanego w porcie flensburskim parowca „Patria”, będącego siedzibą Komisji:

Quote-alpha.png
Panowie - otrzymałem polecenie od generała Eisenhowera, aby dziś rano zebrać panów i zakomunikować, że członkowie tymczasowego rządu Rzeszy i Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu oraz ich współpracownicy mają być zatrzymani jako jeńcy wojenni. Tym samym tymczasowy rząd Rzeszy zostaje rozwiązany. Akt ten wchodzi w życie od teraz. Każdy z panów ma od tej chwili uważać się za jeńca wojennego. Opuszczając to pomieszczenie, otrzymacie panowie asystę oficerów alianckich, którzy będą wam towarzyszyć do miejsc zakwaterowania, gdzie się spakujecie, zjecie posiłek i uregulujecie swoje sprawy [1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Joe J. Heydecker, Johannes Leeb: Proces w Norymberdze, Warszawa 2006, s. 36