Służba cywilna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Służba cywilna – wyodrębniony zespół pracowników administracji rządowej.

Służba cywilna w Polsce[edytuj]

Według Konstytucji RP służba cywilna działa w celu zapewnienia zawodowego, rzetelnego, bezstronnego i politycznie neutralnego wykonywania zadań państwa w urzędach administracji rządowej. Zwierzchnikiem korpusu służby cywilnej jest Prezes Rady Ministrów (art. 153 Konstytucji). Podstawą prawną działania służby cywilnej jest ustawa o służbie cywilnej[1].

W skład korpusu służby cywilnej wchodzą urzędnicy szczebla centralnego (Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, ministerstwa, urzędy centralne), jak również przedstawiciele rządowej administracji terenowej – niezespolonej i zespolonej. W skład służby cywilnej nie wchodzą pracownicy samorządu terytorialnego.

Korpus służby cywilnej dzieli się na pracowników służby cywilnej i mianowanych przez Szefa Służby Cywilnej urzędników służby cywilnej. Pojęcie członka korpusu służby cywilnej oznacza zarówno pracowników, jak i urzędników służby cywilnej.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1345)

Bibliografia[edytuj]

  • W. Drobny, M. Mazuryk, P. Zuzankiewicz: ABC służby cywilnej. Wolters Kluwer Polska, 2010.

Linki zewnętrzne[edytuj]