SM U-50

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SM U-50
Klasa okręt podwodny
Typ U-43
Historia
Stocznia Kaiserliche Werft, Gdańsk
Początek budowy sierpień 1914
Wodowanie 31 grudnia 1915
 Kaiserliche Marine
Wejście do służby 4 lipca 1916
Los okrętu zatopiony na minie po 30 sierpnia 1917
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

725 ton
940 ton
Długość 65 m
Szerokość 6,2 m
Zanurzenie testowe 50 metrów
Napęd
2 silniki Diesla (2x1200 KM), 2 silniki elektryczne (2x600 KM), 2 wały
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

15,2 węzła
9,7 węzła
Zasięg powierzchnia: 9400 Mm / 8 węzłów
zanurzenie: 55 Mm / 5 węzłów
Uzbrojenie
6 torped, działo 88 mm
Wyrzutnie torpedowe 4 x 500 mm (dziób-rufa)
Załoga 36

SM U-50 – ostatni niemiecki okręt podwodny typu U-43 zbudowany w Kaiserliche Werft w Gdańsku w latach 1914-1916. Wodowany 31 grudnia 1915 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 4 lipca 1916 roku. Służbę rozpoczął w III Flotylli pod dowództwem kapitana Gerharda Bergera[1]. U-50 w czasie pięciu partoli, pod dowództwem Bergera, zatopił 27 statków o łącznej pojemności 92 924 BRT.

Pierwszym zatopionym statkiem był brytyjski parowiec Bogota o pojemności 4577 BRT, który 10 listopada 1916 roku został zatopiony około 120 mil na południowy wschód od wyspy Ouessant we Francji. W czasie tego samego patrolu U-50 zatopił jeszcze osiem statków. 11 listopada trzy, 12 listopada trzy w tym dwa greckie parowce płynące z ładunkiem zboża - Stylinai Bebis oraz Ioannis. 13 i 14 listopada po jednym.

Największym zatopionym statkiem był duży brytyjski pasażerski parowiec RMS Laconia o pojemności 18 099 BRT[2]. U-50 storpedował SS Laconia około 160 mil na północy zachód od Fastnet Rock u zachodnich wybrzeży Irlandii. W wyniku ataku torpedowego i zatonięcia statku straciło życie 12 osób z 292 przebywających na nim.

26 czerwca 1917 roku w czasie ostatniego patrolu na zachód od Hebrydów U-50 zatrzymał, a następnie zatopił duński żaglowiec Vonin o pojemności 104 BRT płynący z ładunkiem węgla z Toon w Szkocji do Ørebak na Islandii.

31 sierpnia 1917 roku U-50 ślad po okręcie zaginął. Prawdopodobnie wpadł na minę u wybrzeży wyspy Terschelling. Wszyscy członkowie załogi zginęli.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004, s. 27. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 176. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj]