SS Tczew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SS Tczew
Ilustracja
Poprzednie nazwy

Jung

Następne nazwy

Dirschau

Bandera  Polska
Port macierzysty Gdynia
Armator Żegluga Polska
Dane podstawowe
Typ masowiec
Historia
Stocznia NV Scheepswerfen v/h H. Bodewes
Data wodowania 1924
Dane techniczne
Nośność (DWT) 1020
Liczba członków załogi 20
Długość całkowita (L) 55,30 m
Szerokość (B) 8,60 m
Zanurzenie (D) 3,80 m
Pojemność brutto: 760 RT

netto: 344 RT

Napęd mechaniczny
Silnik maszyna parowa
Moc silnika 600 KM
Prędkość maks. 10 w.

S/s Tczew, eks Jung – polski masowiec zbudowany w 1924 roku w stoczni NV Scheepswerfen v/h H. Bodewes w Millingen (Holandia). Statek miał silnik parowy o mocy 600 KM, co pozwalało mu rozwijać prędkość 10 węzłów; posiadał 2 ładownie.

Zakupiony przez Żeglugę Polską w Holandii w listopadzie 1927 roku przybył do Gdyni 7 grudnia. Pływał jako tramp w żegludze małej.

Zdobył rozgłos dryfowaniem w lodach w dniach od 4 lutego do 15 marca 1929 roku na wodach zatok Kilońskiej i Meklemburskiej. Utknął w lodach, wraz z grupą innych statków, tuż za Bornholmem. 8 lutego nadeszły dwa pancerniki niemieckie – „Schleswig-Holstein” i „Elsass” – i skruszyły lód tak, że uwięzione statki mogły bezpiecznie udać się w dalszą drogę. Powolny "Tczew" ponownie utknął w lodach zaledwie 10 mil od Kilonii. 9 lutego pole lodowe ruszyło na zachód i oparło się o brzeg całkowicie unieruchamiając statek. Pojawiły się pierwsze pęknięcia i wgniecenia kadłuba, a na dodatek załodze zaczął doskwierać głód. W tej sytuacji sześciu marynarzy zeszło ze statku i powędrowało do odległej o 4 mile wioski, gdzie kupili zapasy żywności. W 3 dni później wyprawę chciano ponowić, ale pole lodowe zasypał grubą warstwą śnieg uniemożliwiając marsz. Polscy marynarze, nie mając radiostacji, zaczęli z wysypywanego na lód węgla układać napisy będące sygnałami dla niemieckich ratowników, którzy z samolotów obserwowali uwięzione statki: pomysł Polaków został potem zastosowany na polecenie niemieckich ratowników przez inne jednostki. Dowódcą statku podczas tego rejsu był kpt. Karol Ryncki.

Z pomocą uwięzionym statkom przyszły niemieckie samoloty dokonując zrzutów zaopatrzenia, co na kilka dni poprawiło sytuację, ale wkrótce nadeszła mgła, a zachodni wiatr jął spychać pole lodowe na otwarty Bałtyk. Dopiero tam, po prawie sześciu tygodniach, odnalazł polski statek pancernik "Elsass" i utorował mu drogę. w 12 godzin później "Tczew" był już w Kilonii.

Od kwietnia 1930 r. obsługiwał, razem ze statkiem "Chorzów", pierwszą polską linię regularną Gdynia/Gdańsk–LipawaRygaTallinnHelsinki. Później pływał w trampingu lub na różnych liniach regularnych w żegludze małej, m.in. do Hamburga i zachodniej Finlandii.

Zatonął 5 grudnia 1938 roku w porcie gdańskim (w basenie Westerplatte na skutek utraty stateczności podczas załadunku blachy - przewrócił się przy nabrzeżu. Statek już wcześniej znany był jako dotknięty nie najlepszą statecznością. Podczas zatonięcia zginęło 2 członków załogi – asystent maszynowy i palacz. Izba Morska uznała, że przyczyną wypadku były błędne decyzje kapitana, kmdr. w st. sp. Antoniego Wąsowicza i pozbawiła go prawa dowodzenia statkami (po wypadku pracował on jako pilot portowy, gdyż zakaz, związany z błędami popełnionymi przy załadunku, nie obejmował takiej służby). Po podniesieniu z dna (27 grudnia) statek znalazł się w stoczni w Gdyni, gdzie przed ukończeniem remontu, we wrześniu 1939 r., wpadł w ręce niemieckie.

Prawdopodobnie został uruchomiony jako "Dirschau" (niemiecka nazwa Tczewa). Zatonął na skutek działań wojennych na Bałtyku. Bliższych danych brak.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Piwowoński: Flota spod biało-czerwonej. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1989. ISBN 83-10-08902-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]