Żegluga Polska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SS Gdańsk, jeden ze statków ŻP

Żegluga Polska – powstałe w roku 1926 polskie przedsiębiorstwo armatorskie, działające w oparciu o kapitały państwowe. Na jego czele stał Julian Rummel[1]. W roku 1932 przekształcono ŻP w spółkę akcyjną, ale nadal z większościowymi udziałami państwa. Uległa likwidacji w roku 1951.

Historia i flota[edytuj]

Pierwsze statki ŻP zakupione zostały w styczniu 1927 roku we Francji (stąd ich popularna nazwa: francuzy[2]). Były to SS Wilno, SS Kraków, SS Toruń, SS Poznań i SS Katowice.

Obok statków handlowych ŻP posiadała też statki wycieczkowe. Najpierw kupiono zbudowane w Gdańsku SS Gdynię i SS Gdańsk, a nieco później Jadwigę i Wandę[1].

Rozwijający się handel z krajami Bliskiego Wschodu spowodował, że w roku 1935 ŻP uruchomiła linię lewantyńską. Utworzono ją wspólnie ze szwedzkim armatorem Svenska Orient Linien, od którego wydzierżawiono trzy drobnicowce skierowane na Morze Śródziemne - SS Sarmacja, SS Lewant i SS Lechistan. SS Sarmacja po wygaśnięciu dzierżawy wróciła pod szwedzką banderę, a dwa pozostałe statki odkupiono i intensywnie wykorzystywano do 1939 roku[2].

Do II wojny światowej flota ŻP urosła do dwudziestu statków pełnomorskich, które – obok żeglugi przybrzeżnej i trampingu – obsługiwały 10 regularnych linii na wodach okołoeuropejskich. Jednocześnie, w roku 1932, utworzony został wydział holowniczo-ratowniczy ŻP, który posiadał jednostki obsługi technicznej i holowniki.

Po wybuchu II wojny światowej ŻP, podobnie jak inne przedsiębiorstwo armatorskie Polbryt, znalazły się pod zarządem Polish Steamship Agency, a od roku 1944 GAL-u.

Po wojnie w miejsce ŻP powstało 2 stycznia 1951 roku przedsiębiorstwo państwowe Polska Żegluga Morska z siedzibą w Szczecinie.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Zygmunt Jan Tyszel: Pod ojczystą banderą. Katowice: Liga Morska i Rzeczna Okręgu Zagłębia Węglowego, 1930, s. 103, 104.
  2. a b Jan Piwowoński: Flota spod biało-czerwonej. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1989, s. 17, 31. ISBN 83-10-08902-3.

Bibliografia[edytuj]