STS-41-D

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
STS-41-D
Emblemat STS-41-D
Dane misji
Indeks COSPAR 1984-093A
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA
Oznaczenie kodowe STS-41-D
Pojazd
Wahadłowiec Discovery
Załoga
Zdjęcie STS-41-D
Od lewej: L-R: Walker, Resnik, L-R: Mullane, Hawley, Hartsfield, CoatsMike
Dowódca Henry Hartsfield, Jr
Start
Miejsce startu  Stany Zjednoczone, KSC, LC39-A
Początek misji 30 sierpnia 1984 12:41:50 UTC
Orbita okołoziemska
Apogeum 340 km
Lądowanie
Lądowanie 5 września 1984, Edwards AFB
Czas trwania misji 6 dni, 56 min, 04 sek
Przebyta odległość 4 007 000 km
Liczba okrążeń Ziemi 97
Program lotów wahadłowców

STS-41-D (ang. Space Transportation System) – pierwsza misja wahadłowca kosmicznego Discovery i dwunasta programu lotów wahadłowców[1].

Załoga[1][edytuj]

* (liczba w nawiasie oznacza liczbę lotów odbytych przez każdego z astronautów)

Parametry misji[edytuj]

Misja[2][edytuj]

Po trzech próbach startu, przerwanych wskutek usterek, pomyślny start Discovery nastąpił 30 sierpnia 1984. Była to pierwsza misja trzeciego po Columbii i Challenger wahadłowca. Na orbitę zabrano 24 tony ładunku. Oprócz przetestowania nowej konstrukcji wahadłowiec wyniósł na orbitę także trzy satelity:

Podczas misji przeprowadzono także eksperyment z prototypem dużego żagla słonecznego (OAST 1), który po rozłożeniu był szeroki na 4 metry i długi na 31 metrów. Na pokładzie przeprowadzono także eksperymenty z wykorzystaniem żywych komórek i kryształów. Astronauta Walker zajmował się produkcją lekarstw w stanie nieważkości. Cała misja była filmowana za pomocą kamery IMAX, a z nakręconego materiału powstał film fabularny.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Tomáš Přibyl: Dzień, w którym nie wróciła COLUMBIA. Bielsko-Biała: Wydawnictwo >DEBIT<, 2003, s. 158. ISBN 83-7167-224-1.
  2. Władysław Geisler. Notatki z zagranicy. „Astronautyka”. 1 (137), s. 8-9, 1985. ISSN 0004-623x (pol.). 

Linki zewnętrzne[edytuj]