Przejdź do zawartości

Astronauta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kosmonauta)
Astronauta Bruce McCandless II używający Manned Maneuvering Unit na zewnątrz wahadłowca kosmicznego Challenger podczas misji STS-41-B w 1984 roku

Astronauta (gr. ástron + gr. naútēs[1]) – osoba przeszkolona, odpowiednio wyposażona i wysłana w przestrzeń kosmiczną w ramach załogowego lotu kosmicznego, aby służyć jako dowódca lub członek załogi na pokładzie statku kosmicznego[2]. Termin ten jest zazwyczaj zarezerwowany dla profesjonalistów, czasami jednak jest on stosowany w stosunku do każdego, kto podróżuje w przestrzeń kosmiczną, w tym naukowców, polityków, dziennikarzy i kosmicznych turystów[3].

Termin „astronauta” odnosi się do wszystkich ludzi podróżujących w kosmosie, niezależnie od narodowości. Jednak astronauci pochodzący z Federacji Rosyjskiej lub Związku Radzieckiego są znani jako kosmonauci[4][5][6]. Stosunkowo niedawne postępy w załogowych lotach kosmicznych dokonane przez Chińską Republikę Ludową doprowadziły do powstania terminu tajkonauta[7][8], chociaż jego użycie jest nieco nieformalne, a jego pochodzenie jest niejasne. Członkowie chińskiego Korpusu Astronautycznego Armii Ludowo-Wyzwoleńczej i ich zagraniczni odpowiednicy są oficjalnie nazywani hángtiānyuán[9].

Od 1961 roku w przestrzeń kosmiczną poleciało 600 astronautów[10]. Do 2002 roku astronauci byli sponsorowani i szkoleni wyłącznie przez agencje rządowe lub przez wojsko albo za pośrednictwem cywilnych agencji kosmicznych. Wraz z suborbitalnym lotem prywatnie finansowanego statku kosmicznego SpaceShipOne, który w 2004 wykonał swój pierwszy lot w przestrzeń kosmiczną, powstała nowa kategoria astronautów komercyjnych[11][12].

Definicja

[edytuj | edytuj kod]
Mirosław Hermaszewski, pierwszy Polak, który poleciał w przestrzeń kosmiczną w ramach misji Sojuz 30

Kryteria dotyczące tego, co stanowi załogowy lot kosmiczny, są różne, a niektóre koncentrują się na punkcie, w którym ziemska atmosfera staje się tak cienka, że siła odśrodkowa, a nie siła aerodynamiczna, przenosi znaczną część ciężaru obiektu. Międzynarodowa Federacja Lotnicza uznaje tylko loty kosmiczne, które przekraczają linię Kármána na wysokości 100 kilometrów[13]. W Stanach Zjednoczonych zawodowi, wojskowi i komercyjni astronauci, którzy podróżują na wysokości powyżej 80 kilometrów zostają odznaczeni odznaczeniem „astronaut wings”[14].

Na dzień 27 września 2024 roku łącznie 668 osób z 36 różnych krajów osiągnęły wysokość przynajmniej 100 kilometrów od Ziemi, z czego łącznie 619 osób osiągnęło niską orbitę okołoziemską[15]. Spośród nich aż 24 osoby podróżowały poza niską orbitę okołoziemską, albo na orbitę okołoksiężycową, albo bezpośrednio na powierzchnię Księżyca. Trzech z nich; Jim Lovell, John Young i Eugene Cernan dokonało tego dwukrotnie[16].

Na dzień 27 września 2024 roku zgodnie z amerykańską definicją załogowego lotu kosmicznego, 707 osób kwalifikuje się jako osoby, które osiągnęły przestrzeń kosmiczną na wysokości powyżej 80 kilometrów. Spośród ośmiu pilotów rakietowego samolotu doświadczalnego X-15, którzy przekroczyli wysokość 80 kilometrów, tylko jeden, Joseph A. Walker, przekroczył 100 kilometrów i zrobił to dwukrotnie, stając się pierwszą osobą, która poleciała w przestrzeń kosmiczną dwukrotnie[15]. Astronauci łącznie spędzili w przestrzeń kosmiczną ponad 41790 roboczogodzin, przeprowadzając łącznie 975 spacerów kosmicznych, a także przebywając bezpośrednio w przestrzeni kosmicznej łącznie ponad 5402 godzin[17]. Od 2024 roku człowiekiem o najdłuższym łącznym czasie przebywania w kosmosie jest Oleg Kononenko, który spędził w przestrzeni kosmicznej ponad 1100 dni[18]. Peggy Whitson jest rekordzistką pod względem najdłuższego czasu spędzonego w kosmosie przez kobietę, który w jej przypadku wynosi 675 dni[19].

Terminologia

[edytuj | edytuj kod]

W 1959 roku, gdy zarówno Stany Zjednoczone, jak i Związek Radziecki planowały, ale jeszcze nie wystrzeliły ludzi w przestrzeń kosmiczną, administrator NASA, Thomas Keith Glennan i jego zastępca, Hugh Dryden, dyskutowali o tym, czy członków załogi statku kosmicznego należy nazywać astronautami czy kosmonautami. Dryden preferował termin kosmonauta, ponieważ loty miały odbywać się w kosmosie, podczas gdy przedrostek „astro” sugerował loty konkretnie do gwiazd[20]. Większość członków Space Task Group preferowała termin astronauta, który przetrwał w powszechnym użyciu jako preferowany amerykański termin[21]. W momencie kiedy po raz pierwszy w 1961 roku wystrzelono pierwszego człowieka Jurija Gagarina w przestrzeń kosmiczną, Związek Radziecki wybrał termin kosmonauta[22][23].

Astronauta

[edytuj | edytuj kod]
16 pierwszych astronautów NASA w lutym 1963 roku. W tylnym rzędzie: White, McDivitt, Young, See, Conrad, Borman, Armstrong, Stafford, Lovell. Pierwszy rząd: Cooper, Grissom, Carpenter, Schirra, Glenn, Shepard, Slayton.

Pierwsze znane użycie terminu astronauta we współczesnym znaczeniu zostało dokonane przez Neila R. Jonesa w jego opowiadaniu The Death's Head Meteor z 1930 roku[24]. Samo słowo było znane już wcześniej; na przykład w książce z 1880 roku, Across the Zodiac autorstwa Percy'ego Grega, termin astronaut odnosił się do statku kosmicznego. W Les Navigateurs de l'infini z 1925, autorstwa J.-H. Rosny aîné, użyto francuskiego słowa astronautique (oznaczającego astronautykę)[25]. Słowo to mogło zostać zainspirowane przez „aeronautę”, czyli starszy termin oznaczający podróżnika powietrznego, po raz pierwszy zastosowanego w 1784 roku w stosunku do osób latających balonami[26].

NASA stosuje termin astronauta w odniesieniu do każdego członka załogi na pokładzie statku kosmicznego udającego się na orbitę okołoziemską lub też poza nią, a także używa tego terminu jako tytułu dla osób należących do Korpusu Astronautów NASA[27]. Europejska Agencja Kosmiczna podobnie stosuje termin astronauta w odniesieniu do członków Europejskiego Korpusu Astronautów[28].

Kosmonauta

[edytuj | edytuj kod]
11 pierwszych radzieckich kosmonautów w lipcu 1965 roku. W tylnym rzędzie, od lewej do prawej: Leonow, Titow, Bykowski, Jegorow, Popowicz. Pierwszy rząd: Komarow, Gagarin, Tiereszkowa, Nikołajew, Feoktistow, Bielajew.

Zgodnie z konwencją, astronauta zatrudniony przez Rosyjską Federalną Agencję Kosmiczną jest określany mianem kosmonauty[27]. Słowo to jest anglicyzacją słowa kosmonavt (ros. космонавт)[29]. Inne kraje byłego bloku wschodniego używają różnych odmian rosyjskiego kosmonavt, takich jak polskie słowo kosmonauta, które jest synonimem słowa astronauta[30].

Stworzenie terminu kosmonavt przypisuje się radzieckiemu pionierowi aeronautyki Michaiłowi Tichonrawowowi[22][23]. Pierwszym kosmonautą był pilot radzieckich sił powietrznych Jurij Gagarin, który również został pierwszym człowiekiem w kosmosie. Był on częścią pierwszej szóstki obywateli radzieckich, wraz z Giermanem Titowem, Jewgienijem Chruunowem, Andrijanem Nikołajewem, Pawłem Popowiczem i Grigorijem Nelyubowem, którzy zostali odznaczeni tytułem Lotnika Kosmonauty ZSRR w styczniu 1961 roku[31]. Walentina Tierieszkowa została pierwszą kosmonautką oraz pierwszą i najmłodszą kobietą, która odbyła samodzielny lot kosmiczny w ramach misji Wostok 6 w 1963 roku[32].

Tajkonauta

[edytuj | edytuj kod]
Pierwsi chińscy tajkonauci na somalijskim znaczku z 2010 roku

W języku chińskim termin Yǔ háng yuán (pol. kosmiczny personel nawigacyjny) jest używany w odniesieniu do astronautów i kosmonautów ogólnie[33][34], podczas gdy termin hángtiān yuán (pol. nawigujący personel na niebie) jest używany w odniesieniu do chińskich astronautów[35]. Natomiast wyrażenie tàikōng rén (pol. astronauta) jest znacznie częściej używane w Hongkongu i na Tajwanie[36].

Wyraz tajkonauta jest używany przez niektóre anglojęzyczne media w odniesieniu do profesjonalnych astronautów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej[37]. Słowo to pojawiło się w słownikach Longman i Oxford English, a termin ten stał się bardziej powszechny w 2003 roku, kiedy to Chiny wysłały swojego pierwszego astronautę Yang Liwei w przestrzeń kosmiczną w ramach misji Shenzhou 5[38]. Jest to termin używany przez agencję prasową Xinhua w angielskiej wersji chińskiego dziennika Renmin Ribao od czasu pojawienia się chińskiego programu kosmicznego[39]. Pochodzenie tego terminu pozostaje jednak niejasne, ponieważ już w maju 1998 roku Chiew Lee Yih pochodzący z Malezji, użył go na grupie dyskusyjnej[40].

Parastronauta

[edytuj | edytuj kod]

W swojej grupie astronautów na rok 2022 Europejska Agencja Kosmiczna przewidziała rekrutację astronautów z niepełnosprawnością fizyczną, których nazwała „parastronautami”, z zamiarem przyszłego lotu w przestrzeń kosmiczną[41][42][43]. Kategorie niepełnosprawności brane pod uwagę w programie to osoby z wadą kończyn dolnych, różnicą długości nóg lub niskim wzrostem poniżej 130 centymetrów[44]. 23 listopada 2022 roku John McFall został wybrany na pierwszego parastronautę Europejskiej Agencji Kosmicznej[45].

Osiągnięcia w załogowych lotach kosmicznych

[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym człowiekiem w przestrzeni kosmicznej był radziecki kosmonauta Jurij Gagarin[46], który 12 kwietnia 1961 roku odbył lot w ramach misji Wostok 1, okrążając Ziemię w czasie 108 minut[47][48]. Pierwszą kobietą w przestrzeni kosmicznej była Walentina Tierieszkowa, która 16 czerwca 1963 roku w ramach misji Wostok 6 przebywała na orbicie okołoziemskiej niemal trzy doby[49][50].

Pierwszym Amerykaninem i drugim człowiekiem w kosmosie był Alan Shepard[51], który 5 maja 1961 roku odbył 15-minutowy lot suborbitalny w ramach misji Freedom 7[52]. Pierwszym Amerykaninem na orbicie okołoziemskiej był John Glenn, który 20 lutego 1962 roku w ramach misji Friendship 7 okrążył trzykrotnie Ziemię[53]. Pierwszą amerykanką w przestrzeni kosmicznej była Sally Ride, która uczestniczyła w misji STS-7 wahadłowca Challenger, która rozpoczęła się 18 czerwca 1983 roku[54]. W 1983 roku Guion Bluford był pierwszym Afroamerykaninem w kosmosie[55][56]. W 1992 roku Mae Jemison została pierwszą Afroamerykanką w przestrzeni kosmicznej, biorąc udział w misji STS-47[57].

Pierwszym człowiekiem, który przeprowadził spacer kosmiczny, był Aleksiej Leonow, który wykonał 18 marca 1965 roku w ramach misji Woschod 2[58]. Pierwszy spacer kosmiczny Amerykanina wykonał Edward Higgins White, 3 czerwca 1965 roku, podczas misji Gemini 4[59][60].

Pierwszą załogową misją kosmiczną, która okrążyła Księżyc, była amerykańska misja Apollo 8 w której skład wchodził William Anders, który urodził się w Hongkongu, przez co jest uznawany za pierwszego astronau­tę urodzonego w Azji[61][62].

Najmłodszą osobą, która odbyła lot kosmiczny, jest Oliver Daemen, który mając 18 lat i 11 miesięcy obył lot suborbitalny w ramach misji NS-16, która została zorganizowana przez prywatną firmę Blue Origin[63], przełamałując rekord Giermana Titowa, który w wieku 25 lat odbył lot orbitalny w ramach misji Wostok 2, przez co nadal pozostaje najmłodszym człowiekiem na orbicie okołoziemskiej[64][65]. Najstarszą osobą w przestrzeni kosmicznej jest William Shatner, który w wieku 90 lat obył lot suborbitalny w ramach misji NS-18, która została zorganizowana przez prywatną firmę Blue Origin[66]. Najstarszym człowiekiem na orbicie okołoziemskiej pozostaje John Glenn, który miał 77 lat podczas misji STS-95[67].

Udział innych państw

[edytuj | edytuj kod]

Radziecki program Interkosmos umożliwił udział w lotach załogowych przedstawicielom państw sojuszniczych ZRSR, a później także innych krajów. Vladimír Remek z Czechosłowacji został w 1978 roku pierwszym kosmonautą spoza ZSRS i USA, biorąc udział w locie na statku Sojuz 28[68]. 27 czerwca 1978 roku Mirosław Hermaszewski został pierwszym Polakiem w przestrzeni kosmicznej[69].

23 lipca 1980 roku w ramach misji Sojuz 37, Phạm Tuân z Wietnamu został pierwszym Azjatą w przestrzeni kosmicznej[70]. W tym samym roku Arnaldo Tamayo Méndez z Kuby stał się pierwszym astronautą pochodzenia afrykańskiego oraz pierwszym Latynosem[71][72]. W 1985 roku Taylor Wang, Amerykanin tajwańskiego pochodzenia, został pierwszą osobą narodowości chińskiej w przestrzeni kosmicznej[73].

Wraz ze wzrostem liczby miejsc na pokładach wahadłowców, NASA zaczęła dopuszczać astronautów z innych państw. W 1983 roku Ulf Merbold z Republiki Federalnej Niemiec został pierwszym cudzoziemcem na pokładzie amerykańskiego statku kosmicznego[74]. Rok później Marc Garneau został pierwszym astronautą pochodzącym z Kanady[75]. W 1985 roku Patrick Baudry z Francji został pierwszą osobą urodzoną w Afryce, która odbyła lot kosmiczny[76], a w tej samej misji uczestniczył również Sultan ibn Salman Al Su’ud, książę Arabii Saudyjskiej, pierwszy muzułmanin i pierwszy Arab w przestrzeni kosmicznej[77][78]. W 1985 roku Rodolfo Neri Vela został pierwszym Meksykaninem w przestrzeni kosmicznej[79]. W 1991 roku Helen Sharman została pierwszą Brytyjką w przestrzeni kosmicznej[80].

Czas i dystans

[edytuj | edytuj kod]

Najdłużej trwający pobyt w kosmosie należy do Walerija Polakowa, który spędził na pokładzie rosyjskiej stacji kosmicznej Mir ponad 438 dni[81].

Rekord największej liczby lotów kosmicznych należy do Jerry’ego Rossa oraz Franklina Changa-Díaza, którzy obaj wzięli udział w siedmiu lotach kosmicznych[81].

Największy dystans od Ziemi osiągnęli astronauci misji Apollo 13 (James Lovell, Jack Swigert, Fred Haise), oddalając się na 401 056 kilometrów[81].

Cywilne i pozapaństwowe loty kosmiczne

[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą cywilką w kosmosie była Walentina Tierieszkowa, która w momencie lotu została jedynie honorowo włączona do radzieckich sił powietrznych. Miesiąc później Joseph A. Walker został pierwszym amerykańskim cywilem w przestrzeni kosmicznej, gdy pilotowany przez jego samolot doświadczalny X-15 przekroczył linię Kármána[82][83]. Pierwszymi osobami w kosmosie, które nigdy nie należały do sił zbrojnych, byli Konstantin Fieoktistow i Boris Jegorow, którzy uczestniczyli podczas misji Woschod 1[84].

Pierwszym uczestnikiem lotu kosmicznego niezwiązanym z organizacjami rządowymi był Byron Lichtenberg, badacz z Massachusetts Institute of Technology, który uczestniczył w misji STS-9. W grudniu 1990 roku Toyohiro Akiyama, dziennikarz japońskiej Tokyo Broadcasting System, został pierwszym przedstawicielem mediów w kosmosie oraz pierwszym płatnym uczestnikiem lotu na rosyjską stację kosmiczną Mir[85][86].

Pierwszym człowiekiem, który w pełni sfinansował swój lot kosmiczny był Dennis Tito, który poleciał w misji Sojuz TM-32[87]. Kolejnymi byli m.in. Mark Shuttleworth, Gregory Olsen, Anousheh Ansari, Charles Simonyi, Richard Garriott, Guy Laliberté oraz w 2021 roku Yusaku Maezawa i Yozo Hirano.

15 października 2003 roku Yang Liwei odbył pierwszy lot kosmiczny w ramach chińskiej misji Shenzhou 5[38].

Pierwszym człowiekiem, który pilotował całkowicie prywatnie finansowany statek kosmiczny, był Mike Melvill, który pilotował statek SpaceShipOne[88][89]. W 2021 roku Jared Isaacman sfinansował i dowodził pierwszą prywatną misją orbitalną, Inspiration4[90].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. astronauta - Wielki słownik języka polskiego PAN [online], wsjp.pl [dostęp 2024-09-25] (pol.).
  2. Astronaut Fact Book [online], NASA, styczeń 2005 [dostęp 2024-09-25] [zarchiwizowane z adresu 2007-10-25] (ang.).
  3. The Statesman - Former astronaut visits USU [online], utahstatesman.com, 20 listopada 2005 [dostęp 2024-09-25] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-26] (ang.).
  4. astronaut - Dictionary Definition [online], Vocabulary.com [dostęp 2024-09-25] (ang.).
  5. What’s the difference between an astronaut and a cosmonaut?, „BBC Newsround”, 5 czerwca 2021 [dostęp 2025-07-14] (ang.).
  6. Quora, What Are The Differences Between An Astronaut And A Cosmonaut? [online], Forbes [dostęp 2025-07-14] (ang.).
  7. 张文芳, Taikonauts reflect nation's pride in its space missions [online], www.chinadaily.com.cn [dostęp 2025-07-14].
  8. E. Julius Dasch, Taikonaut, Oxford University Press, 2006, DOI10.1093/acref/9780192806314.001.0001/acref-9780192806314-e-1955, ISBN 978-0-19-280631-4 [dostęp 2025-07-14] (ang.).
  9. China to send another 3 astronauts to space on Saturday - China.com - Your guide on traveling and living in China [online], english.china.com [dostęp 2024-09-25].
  10. Chris Young, SpaceX's Crew-3 Launched the 600th Person to Space in 60 Years [online], interestingengineering.com, 11 listopada 2021 [dostęp 2024-09-25] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-11] (ang.).
  11. SpaceShipOne Flight 15P [online], www.astronautix.com [dostęp 2024-09-25].
  12. SpaceShipOne Makes History: First Private Manned Mission to Space [online], web.archive.org, 21 czerwca 2007 [dostęp 2024-09-25] [zarchiwizowane z adresu 2007-09-14] (ang.).
  13. FAI Sporting Code paragraf 2.18.1 [online], fai.org, 17 kwietnia 2009 [dostęp 2024-09-27] (ang.).
  14. X-15 Space Pioneers Now Honored as Astronauts - NASA [online] [dostęp 2024-09-27] (ang.).
  15. a b Astronaut/Cosmonaut Statistics [online], www.worldspaceflight.com [dostęp 2024-09-27].
  16. NASA'S First 100 U.S. Human Space Flights [online], NASA, 27 sierpnia 2007 [dostęp 2024-09-27] [zarchiwizowane z adresu 2007-08-27] (ang.).
  17. EVA Quick Stats [online], www.worldspaceflight.com [dostęp 2024-09-27] (ang.).
  18. Mary Kekatos, Gina Sunseri, Russian cosmonaut becomes 1st person to spend 1,000 cumulative days in space [online], ABC News, 5 czerwca 2024 [dostęp 2024-09-27] (ang.).
  19. Astronaut Bio: Peggy Whitson (4/2008) [online], NASA [dostęp 2024-09-27] [zarchiwizowane z adresu 2008-05-09] (ang.).
  20. Paul Dickson, A Dictionary of the Space Age, JHU Press, 18 maja 2009, s. 27, ISBN 978-0-8018-9504-3 [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  21. Henry C. Dethloff, Suddenly Tomorrow Came [online], NASA, 1993 [dostęp 2024-09-28] [zarchiwizowane z adresu 2009-01-31] (ang.).
  22. a b Matthew Brzezinski, Red moon rising: Sputnik and the hidden rivalries that ignited the space age, New York (N.Y.): H. Holt, 2007, s. 108, ISBN 978-0-8050-8147-3 [dostęp 2024-09-28].
  23. a b Mike Gruntman, Blazing the trail: the early history of spacecraft and rocketry, Reston, VA: American Institute of Aeronautics and Astronautics, 2004, s. 326, ISBN 978-1-56347-705-8 [dostęp 2024-09-28].
  24. Neil R. Jones, Deaths Head Meteor, eStar Books, 1 czerwca 2011, ISBN 978-1-61210-373-0 [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  25. Navigateurs de l'Infini [online], www.coolfrenchcomics.com [dostęp 2024-09-28].
  26. aeronauta – Wielki słownik W. Doroszewskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2024-09-28] (pol.).
  27. a b Astronaut Biographies: Home Page [online], NASA, 7 marca 2007 [dostęp 2024-09-28] [zarchiwizowane z adresu 2007-03-07] (ang.).
  28. The European astronaut corps [online], www.esa.int [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  29. Vladimir Kotlyakov, Anna Komarova, Elsevier's Dictionary of Geography: in English, Russian, French, Spanish and German, Elsevier, 20 grudnia 2006, s. 49, ISBN 978-0-08-048878-3 [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  30. Astronauta a kosmonauta - Poradnia językowa PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2024-09-28] (pol.).
  31. Rex D. Hall, Shayler David, Bert Vis, Russia's Cosmonauts: Inside the Yuri Gagarin Training Center, Springer Science & Business Media, 5 października 2007, ISBN 978-0-387-73975-5 [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  32. Russia forgot to send toothbrush with first woman in space [online], The Telegraph, 17 września 2015 [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  33. Ян Ливэй – первый китайский космонавт, совершивший первый в Китае пилотируемый космический полет [online], fmprc.gov.cn, 13 października 2005 [dostęp 2024-09-28] [zarchiwizowane z adresu 2007-09-29] (ros.).
  34. Китайский космонавт Ян Ливэй прибыл в Пекин (2003/10/16) [online], ru.china-embassy.org, 27 września 2007 [dostęp 2024-09-28] [zarchiwizowane z adresu 2007-09-27].
  35. The Axiom-1 crew launches today—are these guys tourists, astronauts, or what? [online], Ars OpenForum, 8 kwietnia 2022 [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  36. 太空人 : astronaut... : tài kōng rén | Definition | Mandarin Chinese Pinyin English Dictionary | Yabla Chinese [online], chinese.yabla.com [dostęp 2024-09-28].
  37. Lin Li, Chinese taikonaut dismisses environment worries about new space launch center [online], xinhuanet.com, 26 stycznia 2008 [dostęp 2024-09-28] [zarchiwizowane z adresu 2008-10-03] (ang.).
  38. a b Lin Liyu, "Taikonauts" a sign of China's growing global influence [online], xinhuanet.com, 25 września 2008 [dostęp 2024-09-28] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-28] (ang.).
  39. Chinese taikonaut debuts spacewalk [online], english.peopledaily.com.cn, 27 września 2008 [dostęp 2024-09-28] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-30] (ang.).
  40. Wyszukiwanie Google „taikonauta” posortowane według daty [online], accounts.google.com [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  41. Chelsea Gohd, European Space Agency announces call for 'parastronauts' with disabilities [online], Space.com, 23 lutego 2021 [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  42. The Power of Inclusion: ESA Parastronaut Feasibility Project [online], ESA, 26 lutego 2021 [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  43. Katie Hunt, European Space Agency announces first ‘parastronaut’ [online], CNN, 23 listopada 2022 [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  44. Andrew Parsonson, 'Parastronaut' sought as ESA recruits its first new astronauts in more than a decade [online], SpaceNews, 16 lutego 2021 [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  45. Disabled man joins European Space Agency's astronaut programme [online], 23 listopada 2022 [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  46. Telewizja Polska S.A, Gagarin pierwszym człowiekiem w kosmosie. 12 kwietnia 1961 r. [online], www.tvp.pl [dostęp 2025-09-06].
  47. Yuri Gagarin: First Man in Space [online], Space, 12 października 2018 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  48. April 1961 - First Human Entered Space - NASA [online] [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  49. First woman in space: Valentina [online], www.esa.int [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  50. Robert Lea, Valentina Tereshkova: First Woman in Space [online], Space, 22 stycznia 2018 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  51. 60 Years Ago: Alan Shepard Becomes the First American in Space - NASA [online] [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  52. Mercury-Redstone 3: Freedom 7 - NASA [online] [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  53. 60 Years Ago: John Glenn, the First American to Orbit the Earth aboard Friendship 7 - NASA [online], 18 lutego 2022 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  54. Sally Ride – First American Woman in Space - NASA [online], 18 czerwca 2018 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  55. Elizabeth Howell Contributions from Daisy Dobrijevic, Guion Bluford: First African-American in Space [online], Space, 8 lutego 2017 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  56. Guy Bluford: First African American in Space [online], airandspace.si.edu, 30 sierpnia 2023 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  57. Former Astronaut Mae C. Jemison - NASA [online] [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  58. Robert Z. Pearlman, EVA at 50: Cosmonaut Alexei Leonov Took 1st Spacewalk 50 Years Ago [online], Space, 18 marca 2015 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  59. Elizabeth Howell, Space Exploration Changed 50 Years Ago Today: The 1st US Spacewalk [online], Space, 3 czerwca 2015 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  60. First American Spacewalk - NASA [online] [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  61. Apollo 8: First Around the Moon [online], Space, 18 września 2018 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  62. Apollo 8 - NASA [online] [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  63. Jeff Bezos blasts into space on own rocket: 'Best day ever' | Arkansas Democrat Gazette [online], www.arkansasonline.com, 20 lipca 2021 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  64. X, Instagram, Facebook, Gherman S. Titov; Cosmonaut Was Second Man to Orbit Earth [online], Los Angeles Times, 22 września 2000 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  65. 1961: Russian cosmonaut spends day in space, 6 sierpnia 1961 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  66. Christopher Newman, Nick Caplan, William Shatner oldest astronaut at 90 – Here's how space tourism could affect older people [online], Space, 19 października 2021 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  67. Biography of John H. Glenn - NASA [online] [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  68. Remek [online], astronautix.com [dostęp 2025-09-06] [zarchiwizowane z adresu 2007-10-13].
  69. Polska w kosmosie [online], www.esa.int [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  70. Salyut 6 EP-7 [online], www.astronautix.com [dostęp 2025-09-06] [zarchiwizowane z adresu 2007-10-13].
  71. Gloria Maritza Gómez Revuelta, Black in space: Arnaldo Tamayo and the Cuban cosmic revolution, „The British Journal for the History of Science”, 2025, s. 1–22, DOI10.1017/S000708742510109X, ISSN 0007-0874 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  72. Cuban Cosmonaut: Arnaldo Tamayo Mendez [online], www.canadiannetworkoncuba.ca [dostęp 2025-09-06].
  73. Wang [online], www.astronautix.com [dostęp 2025-09-06].
  74. Ulf Merbold [online], www.esa.int [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  75. Robert Z. Pearlman, Marc Garneau, 1st Canadian astronaut to fly into space, dies at 76 [online], Space, 5 czerwca 2025 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  76. Baudry [online], www.astronautix.com [dostęp 2025-09-06].
  77. Dr Farhan Asrar, Special to Gulf News, 40 years since Prince Sultan’s flight: The journey that changed Arab space history [online], Gulf News: Latest UAE news, Dubai news, Business, travel news, Dubai Gold rate, prayer time, cinema, 17 czerwca 2025 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  78. Saudi Aramco World : A Prince in Space [online], www.saudiaramcoworld.com [dostęp 2025-09-06] [zarchiwizowane z adresu 2012-05-07].
  79. Neri Vela [online], www.astronautix.com [dostęp 2025-09-06].
  80. Dr Helen Sharman [online], www.esa.int [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  81. a b c Astronaut Statistics [online], www.astronautix.com [dostęp 2025-09-06] [zarchiwizowane z adresu 2007-10-21].
  82. Puzzle: Civilians in Space (Fourmilog: None Dare Call It Reason) [online], www.fourmilab.ch [dostęp 2025-09-06].
  83. Larry Evans, Higher & Faster: Memorial Fund Established for X-15 pilot Joseph A. Walker [online], Space, 27 listopada 2006 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  84. Voskhod 1 [online], www.astronautix.com [dostęp 2025-09-06].
  85. Cosmonaut Biography: Toyohiro Akiyama [online], www.spacefacts.de [dostęp 2025-09-06].
  86. BBC News | Sci/Tech | MIR space station 1986 - 2001 [online], news.bbc.co.uk [dostęp 2025-09-06].
  87. Mark Garcia, Soyuz 2 Taxi Flight, „NASA”, 4 listopada 2015 [dostęp 2025-09-06] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-27] (ang.).
  88. SPACE.com -- Pilot Announced on Eve of Private Space Mission [online], www.space.com [dostęp 2025-09-06] [zarchiwizowane z adresu 2006-02-13] (ang.).
  89. Royce Carlton - Michael Melvill First Civilian Astronaut SpaceShipOne Scaled Composites [online], www.roycecarlton.com [dostęp 2025-09-06] [zarchiwizowane z adresu 2007-10-11].
  90. What a Fungus Reveals About the Space Program (Published 2021) [online], 21 września 2021 [dostęp 2025-09-06] (ang.).