Przejdź do zawartości

Apsyda (astronomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Elementy eliptycznej orbity ciała niebieskiego (A) krążącego wokół Ziemi (B). Literami G i H zaznaczono, kolejno, perycentrum (perygeum) i apocentrum (apogeum), a czerwony odcinek GH to linia apsyd.
Apogeum i perygeum

Apsyda – jeden z dwóch skrajnych punktów orbity eliptycznej. Apsydami są:

  • perycentrum (peryapsis) – punkt orbity najbliższy środkowi masy układu, zwykle ciału centralnemu o masie znacznie większej od mniejszego ciała obiegającego, tzw. punkt największego zbliżenia; grecki przedrostek pery- oznacza w tym kontekście „przy”[1]
  • apocentrum (apoapsis) – punkt orbity najdalszy środkowi masy układu, tzw. punkt największego oddalenia; grecki przedrostek apo- oznacza w tym kontekście „odległy” lub „oddalony”[2].

Linia prosta łącząca apsydy orbity – perycentrum z apocentrum – nazywa się linią apsyd[3] (na rysunku obok czerwony odcinek GH).

Ujęcie matematyczne

[edytuj | edytuj kod]

Wartości apsyd można wyznaczyć z następujących równań:

  • Perycentrum:
maksymalna prędkość przy najmniejszej odległości, co daje (odległość perycentrum)
  • Apocentrum:
najmniejsza prędkość przy największej odległości (odległość apocentrum),
gdzie:
– długość półosi wielkiej
mimośród orbity (ekscentryczność)
standardowy parametr grawitacyjny

Własności

[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo

[edytuj | edytuj kod]

Apsydy ważnych ciał niebieskich, w szczególności Układu Słonecznego, mają własne nazwy. Pochodzą one od greckiej lub łacińskiej, nazwy ciała niebieskiego.

Ciało centralne Nazwa peryapsis Nazwa apoapsis
Czarna dziura perinigricon, perimelasma[a] aponigricon, apomelasma[a]
Galaktyka perygalacticon apogalacticon
Gwiazda peryastron (periastron)[4] apastron[5] (apoastron[6])[b]
Jowisz peryjowium, peryzene apjowium, apozene
Księżyc perycyntion[c], peryselenium, perylune[c], perysel, peryselene apocyntion[c], aposelenium[6], apolune[c], aposel, aposelene
Mars peryreum, periareion apareum, apoareion
Merkury peryhermion apohermion
Neptun peryposeidion apoposeidion
Pluton[d] peryhadion apohadion
Saturn perysaturnium, perykrone apsaturnium, apokrone
Słońce peryhelium aphelium, apfelium
Uran peryuranion apouranion
Wenus peryafrum, perycytherion, perycytherean, perikrition apafrum, apocytherion, apocytherean, apokrition
Ziemia perygeum apogeum

Apsydy orbity Ziemi

[edytuj | edytuj kod]
Schemat położenia i oświetlenia Ziemi w peryhelium i aphelium

Ziemia przechodzi przez aphelium i peryhelium swojej orbity, odpowiednio, w lipcu i w styczniu. Z powodu zjawiska precesji, związek apsyd z porami roku na Ziemi ulega stopniowemu odwróceniu z okresem 25 765 lat (rok platoński).

Daty i godziny przejścia Ziemi przez apsydy w latach 2000–2025[7]
Rok Peryhelium (UTC+1) Aphelium (UTC+2)
20003 stycznia, 06:184 lipca, 01:49
20014 stycznia, 09:524 lipca, 15:37
20022 stycznia, 15:096 lipca, 05:47
20034 stycznia, 06:024 lipca, 07:40
20044 stycznia, 18:425 lipca, 12:54
20052 stycznia, 01:355 lipca, 06:58
20064 stycznia, 16:304 lipca, 01:10
20073 stycznia, 20:437 lipca, 01:53
20083 stycznia, 00:514 lipca, 09:41
20094 stycznia, 16:304 lipca, 03:40
20103 stycznia, 01:096 lipca, 13:30
20113 stycznia, 19:324 lipca, 16:54
20125 stycznia, 01:325 lipca, 05:32
Rok Peryhelium (UTC+1) Aphelium (UTC+2)
20132 stycznia, 05:385 lipca, 16:44
20144 stycznia, 12:594 lipca, 02:13
20154 stycznia, 07:366 lipca, 21:40
20162 stycznia, 23:494 lipca, 18:24
20174 stycznia, 15:183 lipca, 22:11
20183 stycznia, 06:356 lipca, 18:47
20193 stycznia, 06:205 lipca, 00:11
20205 stycznia, 08:484 lipca, 13:35
20212 stycznia, 14:516 lipca, 00:27
20224 stycznia, 07:554 lipca, 09:11
20234 stycznia, 17:176 lipca, 22:07
20243 stycznia, 01:395 lipca, 07:06
20254 stycznia, 14:283 lipca, 21:55
  1. 1 2 Terminy pery- i apomelasma (z greckiego) zostały użyte przez Geoffreya Landisa w 1998, nim w literaturze naukowej (w 2002) pojawiły się terminy peri- i aponigricon (z łaciny).
  2. Najczęściej nazwa ta odnosi się do gwiazd podwójnych.[potrzebny przypis]
  3. 1 2 3 4 Formy z -cynthion, według niektórych, zarezerwowane są dla sztucznych satelitów Księżyca. Inni rezerwują końcówkę -lune dla obiektów wystrzelonych z Księżyca, zaś -cynthion dla wystrzelonych spoza Księżyca. Forma -cynthion była używana w programie Apollo, zgodnie z decyzją NASA z 1964.
  4. Od 2006 roku Pluton nie jest uznawany za planetę.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Władysław Kopaliński: PERI. [w:] Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [on-line]. slownik-online.pl. [dostęp 2014-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-02)].
  2. Władysław Kopaliński: 20130606073414. [w:] Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [on-line]. slownik-online.pl. [dostęp 2014-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-06)].
  3. linia apsyd, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-12-03].
  4. peryastron, [w:] Słownik języka polskiego [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2023-12-03].
  5. apastron, [w:] Słownik języka polskiego [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2023-12-03].
  6. 1 2 Apocentrum - ?zapytaj. [w:] zapytaj.onet.pl [on-line]. Onet Spółka Akcyjna. [dostęp 2019-05-06].
  7. United States Naval Observatory: Earth’s Seasons: Equinoxes, Solstices, Perihelion, and Aphelion, 2000-2025. [dostęp 2016-02-26].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]