STS-51-J

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
STS-51-J
Emblemat STS-51-J
Dane misji
Indeks COSPAR 1985-092A
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA
Oznaczenie kodowe STS-51-J
Pojazd
Wahadłowiec Atlantis
Załoga
Zdjęcie STS-51-J
L-P: Stewart, Hilmers, Bobko, Pailes, Grabe
Start
Miejsce startu  Stany Zjednoczone, KSC, LC39-A
Początek misji 3 października 1985 15:15:30 UTC
Orbita okołoziemska
Apogeum 591 km
Inklinacja orbity 28,5°
Lądowanie
Miejsce lądowania Edwards AFB
Lądowanie 7 października 1985 17:00:08 UTC
Czas trwania misji 4 dni, 1 godz, 44 min, 38 sek
Przebyta odległość 2 900 000 km
Liczba okrążeń Ziemi 64
Program lotów wahadłowców

STS-51-J (ang. Space Transportation System) – pierwsza misja wahadłowca kosmicznego Atlantis, dwudziesta pierwsza programu lotów wahadłowców[1].

Załoga[edytuj]

źródło[1][2]
*(liczba w nawiasie oznacza liczbę lotów odbytych przez każdego z astronautów)

Parametry misji[edytuj]

Odtajnione zdjęcie satelitów komunikacyjnych DSCS-III

Misja[edytuj]

Druga misja w pełni przygotowana przez Pentagon. Głównym celem było wyniesienie na orbitę dwóch wojskowych satelitów telekomunikacyjnych do łączności wojskowej, odpornych na zakłócenia zewnętrzne: USA-11 i USA-12 typu DSCS-III (Defense Satellite Communications System), wyprodukowanych przez firmę General Electric. Ich masa szacowana była na około 1000 kg. Satelity z ładowni wahadłowca przemieściły się na orbitę geostacjonarną za pomocą stopnia rakietowego IUS. Cała misja objęta była tajemnicą, jednak ogłoszono, że zakończyła się sukcesem[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Tomáš Přibyl: Dzień, w którym nie wróciła COLUMBIA. Bielsko-Biała: Wydawnictwo >DEBIT<, 2003, s. 161.
  2. Robert Godwin: Space Shuttle. Warszawa: Prószyński Media Sp. z o.o., 2011, s. 56, seria: Historia podboju Kosmosu. ISBN 978-83-7648-973-5.

Bibliografia[edytuj]