Przejdź do zawartości

Sahrawi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Saharyjczycy
Sahrawi
Ilustracja
Grupa kobiet Sahrawi (w żółtym stroju działaczka społeczna, Aminatou Haidar)
Populacja

do 500 tys.

Miejsce zamieszkania

Sahara Zachodnia

Język

arabski (hassanijja)

Religia

islam

Sahrawi lub Saharawi (arabski: Ṣaḥrāwī, صحراوي) – rdzenna ludność Sahary Zachodniej. W Polsce popularna jest także nazwa Saharyjczycy[1].

Liczbę obecnie żyjących Sahrawi szacuje się na ponad 600 tys[2]., z czego 200–250 tys. zamieszkuje teren Sahary Zachodniej. Według danych Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej ds. Pomocy Humanitarnej i Ochrony Ludności (ECHO) około 173 600[3] Saharyjczyków przebywa w obozach dla uchodźców Sahrawi w Algierii, w okolicy Tinduf. Około 26 000[4] Sahrawi żyje w Mauretanii. Największa diaspora Sahrawi w Europie znajduje się w Hiszpanii; według szacunków liczy około 6 000 osób[5].

Polityczne interesy Sahrawi reprezentuje Front Polisario (właściwie Ludowy Front Wyzwolenia As-Sakijja al-Hamra i Rio de Oro)[6]. Front ten ma sformalizowane struktury państwowe, z własnymi instytucjami administracyjnymi i politycznymi, nacisk kładziony jest na rozwój systemu edukacji oraz opieki zdrowotnej[7].

Arabskie słowo Sahrawi oznacza „z Sahary”.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. L. Khalid, Córki chmur. O kobietach z Sahary Zachodniej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2025, s. 13.
  2. L. Khalid, Córki chmur. O kobietach z Sahary Zachodniej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2025, s. 25.
  3. The Sahrawis: 50 years as refugees - European Commission [online], civil-protection-humanitarian-aid.ec.europa.eu [dostęp 2025-07-18] (ang.).
  4. UNHCR, UNHCR Global Appeal 2013 Update – Mauritania [online], UNHCR, 2013 [dostęp 2025-07-18] (ang.).
  5. CEAS-Sáhara, Pueblo Saharaui: libre y en paz [online], FLACSO Andes, 2023 [dostęp 2025-07-18] (hiszp.).
  6. Dramatyczny los Sahary Zachodniej pod marokańskim butem. Wirtualna Polska. (pol.).
  7. L. Khalid, Córki chmur. O kobietach z Sahary Zachodniej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2025, s.25.