Sankt-Petersburski Państwowy Instytut Górniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sankt-Petersburski Państwowy Instytut Górniczy
The G. V. Plekhanov Saint Petersburg State Mining Institute and Technical University
Санкт-Петербургский государственный горный университет
Sankt-Petersburski Państwowy Instytut Górniczy
Data założenia 21 października?/1 listopada 1773
Patron uczelni Gieorgij Plechanow
Państwo  Rosja
Adres 199106, Санкт-Петербург, Васильевский остров, 21 линия д.2
Liczba studentów 16 500
Położenie na mapie Petersburga
Mapa lokalizacyjna Petersburga
Sankt-Petersburski Państwowy Instytut Górniczy
Sankt-Petersburski Państwowy Instytut Górniczy
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Sankt-Petersburski Państwowy Instytut Górniczy
Sankt-Petersburski Państwowy Instytut Górniczy
Ziemia59°55′45″N 30°16′10″E/59,929167 30,269444
Strona internetowa

Sankt-Petersburski Państwowy Instytut Górniczy (ros. Санкт-Петербургский государственный горный университет) – pierwsza górnicza uczelnia techniczna w Rosji, a druga po freibergskiej na świecie. W październiku 2009 roku stał się jednym z laureatów konkursu programów rozwoju uczelni ubiegających się o kategorię „narodowego uniwersytetu badawczego”.

Powstał w Petersburgu w okresie, kiedy zakładano pierwsze wyższe uczelnie górnicze w Europie. Od początku działania był nie tylko szkołą dla przyszłych inżynierów górniczych, lecz także ośrodkiem badań naukowych z zakresu górnictwa i geologii. W 1773 r. utworzono przy nim muzeum, które z biegiem czasu zgromadziło bogate zbiory geologiczne, w 1817 r. założono Towarzystwo Mineralogiczne, od 1825 r. zaczęto wydawać „Gornyj Żurnał”[1]. Instytut miał początkowo nazwę Szkoły Górniczej (Gornoje Ucziliszcze), następnie od 1804 do 1833 r. Górniczego Korpusu Kadeckiego, w latach 1833-1834 – Instytutu Górniczego, od 1834 do 1866 r. – Instytutu Korpusu Inżynierów Górniczych. Od 1866 r. nazywa się ponownie Instytutem Górniczym, a w 1956 r. nadano mu nazwę Leningradzkiego Instytutu Górniczego imienia Plechanowa, który studiował tam w latach 1874-1876[2]. W 2012 roku uzyskał nazwę Narodowy Mineralno-Surowcowy Uniwersytet „Górniczy”[3].

Na dziewięciu wydziałach kształci ponad szesnaście tysięcy studentów[4] w 97 specjalnościach. Uniwersytet oferuje wszystkie cykle akademickie, studia licencjackie, magisterskie i profilowane specjalistyczne dla przyszłych pracowników firm zajmujących się poszukiwaniem, wydobywaniem i przetwarzaniem surowców, ropy naftowej, gazu, diamentów i rud metali. Kształci inżynierów dla inżynierii lądowej, budownictwa przemysłowego, inżynierii górniczej, energetyki, dystrybucji gazu, bezpieczeństwa przemysłowego oraz geo-ekologii[5].

Muzeum Górnictwa jest dziś jednym najlepszych muzeów nauk przyrodniczych na świecie. Zbiory z 80 krajów są wystawione w 22 salach o łącznej powierzchni około 2500 metrów kwadratowych. Biblioteka uniwersytecka gromadzi ponad milion książek, czasopism i gazet oraz rzadkich inkunabułów z XV-XIX wieku. Odrestaurowany kościół św. Makarego Egipskiego jest główną świątynią rosyjskich górników.

W roku 1988 Władimir Putin obronił na tej uczelni pracę doktorską z ekonomii[6].

Uniwersytet współpracuje z Politechniką Śląską[7] w Gliwicach.

Znani absolwenci[edytuj | edytuj kod]

W nawiasach daty studiów na uczelni

  • Wincenty Choroszewski (1861-1866) – polski inżynier górniczy, pod koniec XIX w. kierujący górnictwem i hutnictwem na terenie Królestwa Polskiego.
  • Witold Zglenicki (1870-1875) – geolog, hutnik, nafciarz, filantrop, ojciec nafty bakijskiej, polski Nobel, uczeń Dmitrija Mendelejewa.
  • Stanisław Kontkiewicz (1873-1876) – polski inżynier górniczy i geolog.
  • Aleksander Michalski (zm. 1878) – wybitny polski geolog.
  • Jewgraf Fiodorow (ur. 1879) – rosyjski krystalograf, geolog i matematyk.
  • Karol Bohdanowicz (1881-1886) – polski geolog, specjalista w dziedzinie geologii złożowej i górnictwa, geograf.
  • Stanisław Doktorowicz-Hrebnicki (1888-1974) - polski geolog oraz inżynier górniczy, specjalista geologii złóż węgli oraz stratygrafii karbonu.
  • Henryk Czeczott – polski inżynier, profesor Akademii Górniczej w Krakowie.
  • Hipolit Gliwic (1901-1905) – ekonomista, inżynier górnik i działacz gospodarczy, mason, senator w II RP.
  • Stanisław Doborzyński (-1889) – polski inżynier-technolog górnictwa.
  • Stefan Czarnocki (1898-1906) – polski geolog oraz inżynier górniczy, specjalista geologii złóż węgli kamiennych i ropy naftowej.
  • Henryk Korwin-Krukowski – polski profesor metalurgii, rektor AGH
  • Bronisław Grąbczewski – polski topograf, etnograf, podróżnik i odkrywca w służbie rosyjskiej, generał lejtnant armii Imperium Rosyjskiego, badacz Azji Środkowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Opis tytułu w WorldCat. [dostęp 2014-09-21].
  2. Jerzy Jaros. Polacy w Leningradzkim Instytucie Górniczym. „Kwartalnik Historii Nauki i Techniki”. 17 (3), s. 508, 1972. Warszawa: Instytut Historii Nauki PAN. ISSN 0023589X. 
  3. Józef Parchański. Delegacja z Sankt Petersburga. „Biuletyn Politechniki Śląskiej”. 4 (242), s. 28-29, kwiecień 2013. ISSN 1689-8206. 
  4. L.S. Sinkov, A.N. Martemanova. Organizacja działalności naukowo-badawczej studentów w Sankt-Petersburskim Państwowym Uniwersytecie Górniczym. „Mechanizacja i Automatyzacja Górnictwa”. 50 (3), s. 14-18, 2012. Katowice: Instytut Technik Innowacyjnych EMAG. ISSN 0208-7448. 
  5. Strona oficjalna Uniwersytetu (ang.). [dostęp 2014-06-26].
  6. Biografia W. Putina na oficjalnej stronie Kremla. [dostęp 2014-09-21].
  7. Jerzy Mościński: Wizyta delegacji z Sankt Petersburga. 2012-02-16. [dostęp 2014-06-26].