Saola wietnamska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Saola)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Saola wietnamska
Pseudoryx nghetinhensis[1]
Dung et al., 1993
Saola wietnamska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Rodzaj saola
Pseudoryx
Dung, Giao, Chinh, Tuoc, Arctander & MacKinnon, 1993
Gatunek saola wietnamska
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 CR pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Saola wietnamska[3] (łac. Pseudoryx nghetinhensis) − gatunek ssaka z rodziny wołowatych i jeden z najbardziej zagrożonych gatunków ssaków.

Odkryty w 1992 roku w wietnamskim rejonie Vũ Quang, jest jednym z największych zwierząt odkrytych w ostatnich latach. Po raz drugi udało się je zaobserwować w 1999 roku[4] oraz ponownie w sierpniu 2010 roku, gdy udało się pochwycić jeden okaz do badań dla ekspertów Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody[4]; osobnik ten zdechł w niewoli. Nazwa rodzajowa Pseudoryx odnosi się do podobieństwa do oryksów, nazwa gatunkowa oznacza miejsce występowania - prowincje wietnamskie Nghệ An i Hà Tĩnh.

Budowa[edytuj]

Saola wietnamska to zwierzę pokroju antylopy z rogami oryksa. Saola osiąga 85 cm wysokości i 90 kg wagi. Sierść szczeciniasta koloru bordowego z pasami czarnymi i białymi na nogach i głowie.

Występowanie[edytuj]

Oprócz Wietnamu (w rejonie Gór Annamskich[4]) zamieszkuje także pewne obszary Laosu. Żyje w liczbie kilkuset sztuk, wyłącznie na wolności[4].

To blisko spokrewnione z elandami, bydłem, bawołami i bongo zwierzę jest zwane przez tubylców saht-supahp, co oznacza "uprzejme zwierzę", zapewne z powodu cichego sposobu poruszania się w lesie.

Środowisko[edytuj]

Preferuje tropikalny las w paśmie górskim Annamite i wschodnioindochińskie lasy suche i monsunowe. Zamieszkuje doliny rzek na wysokościach od 300 do 1800 m n.p.m. Są to oddalone od ludzkich osiedli pierwotne obszary bogate w lasy tropikalne i obszary bagniste. Vu Quang zamieszkuje głównie brzegi lasów. Żywi się roślinnością, głównie liśćmi figowców rosnących wzdłuż rzek. Generalnie żyje w małych grupkach liczących do pięciu osobników.

Obecność w kulturze[edytuj]

Prawdopodobnie to właśnie ten gatunek był wzorem dla mitologicznego, chińskiego jednorożca[4].

Przypisy

  1. Pseudoryx nghetinhensis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Pseudoryx nghetinhensis. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b c d e "Mityczny jednorożec" został sfotografowany. wiadomosci.onet.pl, 2010-09-21. [dostęp 2010-09-21].