Sarnowo (wieś w gminie Lubraniec)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sarnowo
Grobowiec numer 1.
Grobowiec numer 1.
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat włocławski
Gmina Lubraniec
Sołectwo Sarnowo
Liczba ludności 161
Strefa numeracyjna (+48) 54
Kod pocztowy 87-865
Tablice rejestracyjne CWL
SIMC 0866685
Położenie na mapie gminy Lubraniec
Mapa lokalizacyjna gminy Lubraniec
Sarnowo
Sarnowo
Położenie na mapie powiatu włocławskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu włocławskiego
Sarnowo
Sarnowo
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Sarnowo
Sarnowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sarnowo
Sarnowo
Ziemia52°27′57,60″N 18°45′03,16″E/52,466000 18,750878

Sarnowowieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Lubraniec.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa włocławskiego.

Historia[edytuj]

W XIX wieku funkcjonowały wieś Sarnowo i folwark Sarnowo. Sarnowo posiadało szkołę początkową i olejarnię[1]. Niemieccy mieszkańcy założyli cmentarz ewangelicki, prawdopodobnie pod koniec XVIII wieku[2][3].

Zabytki[edytuj]

W Sarnowie znajduje się cmentarzysko tzw. grobowców kujawskich. Usytuowane jest ono w miejscowym kompleksie leśnym. Obiekt jest unikatowym w swoim rodzaju rezerwatem archeologicznym w Europie. Składa się z 9 grobów megalitycznych pochówku ludności pucharów lejkowatych i kultury amfor kulistych sprzed 5000 lat. Od miejsca występowania grobowce te nazywane są kujawskimi, a przez miejscową ludność żalkami. Prowadzone w latach 1950-1951 oraz 1966-1971 przez Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi badania pozwoliły je zbadać i zrekonstruować. Jak wskazywało centralne ułożenie zwłok w grobowcach, wznoszone musiały być one ku czci naczelników rodów. Tłumaczy to również obecność znajdującego się opodal cmentarzyska płaskiego, gdzie chowani byli pozostali członkowie rodu. W grobowcu nr 9 znaleziono szkielet ułomnej kobiety zmarłej w wieku 50-70 lat. Pochowana została ona prawdopodobnie w trumnie wydrążonej z pnia drzewa, którą umiejscowiono w poprzek osi wzdłużnej grobowca. znalezisko to jest czymś wyjątkowym, gdyż jak dotąd nie natrafiono na tak prężny grobowiec, usypany dla jednej tylko osoby, i to kobiety. Przypuszcza się, że musiała ona zajmować jakąś szczególną pozycję w hierarchii społecznej. W czasie prac archeologicznych grobowca nr 7 natrafiono na szczątki od 5 do 9 ludzi zjedzonych najprawdopodobniej w trakcie uczty obrzędowej[4][5].

Na terenie wsi znaleźć można także dawny cmentarz ewangelicki, założony prawdopodobnie w końcu XVIII wieku[2][3].

Osoby związane z miejscowością Sarnowo[edytuj]

  • Jan hrabia Skarbek herbu Abdank – właściciel Sarnowa, kasztelan inowrocławski, szambelan króla Augusta III[6]

Zobacz też[edytuj]

Sarnowo

Przypisy

  1. Sarnowo w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochacze. Warszawa, 1889.
  2. a b Parafia Ewangelicko-Augsburska w Koninie, Sarnowo. Cmentarz ewangelicki.
  3. a b Zaginione ślady społeczności ewangelickiej we Włocławku, Gmina Lubraniec, Krystyna Michałowska (red.).
  4. tekst jest w znacznej mierze powieleniem opisu zamieszczonego w urzędowym (gminnym) dokumencie Plan rozwoju miejscowości Sarnowo gmina Lubraniec, Sarnowo 2005, s. 6-7 [1]
  5. Anna Hartwich, Rezerwat archeologiczny w Sarnowie, www.odznaka.kuj-pom.bydgoszcz.pttk.pl [dostęp 2017-08-01].
  6. l, Jan Skarbek h. Abdank, www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2017-08-04] (pol.).
  7. Narodowy Instytut Fryderyka Chopina, Fryderyk Chopin - Centrum Informacji - Jakub Krzyżanowski - Biogram, pl.chopin.nifc.pl [dostęp 2017-08-04] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj]