Septaria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Septaria – rodzaj konkrecji marglistej lub ilasto-żelazistej, które cechują się obecnością promienistych lub poligonalnych szczelin, które rozszerzają się w kierunku ich wnętrza i są wypełnione wtórnie kalcytem lub dolomitem, czasem z dodatkową mineralizacją sfalerytem, galeną, pirytem, chalkopirytem, gipsem albo barytem[1][2].
Szczeliny mogły powstawać wskutek pękania lub kurczenia się materiału konkrecji[potrzebny przypis].

Septarie, zwykle przecięte i wypolerowane, są chętnie pozyskiwane przez kolekcjonerów skał i minerałów[1].

W Polsce liczne i duże septarie występują w skałach wapiennych w rejonie Nowego Kościoła[1] oraz w iłach jurajskich, pięter bajos i baton w rejonie Częstochowy[potrzebny przypis].

Zobacz galerię[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Żaba s. 392
  2. Ryka, Maliszewska s. 317

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]