Sesterc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Srebrny sestercjusz republikański z typowym oznaczeniem na awersie

Sesterc, sestercjusz (łac. sēstertĭŭs, l.mn. sēstertii) – w starożytności ważna rzymska moneta rozmienna i obrachunkowa.

W czasach Republiki srebrny, równy 1/4 denara (tj. 2,5 asa), a później o wartości równej 4 asom. Stąd jego nazwa pochodząca od łac. semis tertius (dosł. pół trzeciej, dwa i pół), a wyrażana na monecie oznaczeniem IIS (później HS)[a].

Wprowadzona ponownie przez Augusta, w okresie cesarstwa kursowała jako moneta brązowa (właściwie mosiężna) o identycznej równowartości.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Błędnie używane dziś określenie „sestercja” stosowane było przez Rzymian, ale jedynie dla oznaczenia kwoty 1000 sesterców (Słownik łacińsko-polski. Warszawa: PWN, 1975, s. 458).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik kultury antycznej. Grecja – Rzym (red. L. Winniczuk). Warszawa: Wiedza Powszechna, 1988, s. 293
  • Vademecum historyka starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: PWN, 1982, t. 1, s. 269nn.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]