Shōji Hamada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Shōji Hamada

Shōji Hamada (jap. 濱田 庄司 Hamada Shōji, ur. 9 grudnia 1894, zm. 5 stycznia 1978)japoński ceramik.

Pochodził z Kawasaki[1]. Współpracował z brytyjskim ceramikiem Bernardem Leachem (1887–1978). W 1920 roku udał się do Wielkiej Brytanii, gdzie pomagał Leachowi w tworzeniu wytwórni ceramiki w kornwalijskim St Ives[1][2]. Po powrocie do Japonii w 1924 roku osiadł w Mashiko w prefekturze Tochigi, gdzie istniało już silne zagłębie ceramiczne. Odbył liczne podróże na Okinawę, do Korei i do Chin, gdzie studiował tradycyjną sztukę ludową (mingei), w oparciu o którą wypracował własny, unikalny styl artystyczny[1].

W 1955 roku otrzymał tytuł Żywego Skarbu Narodowego (ningen-kokuhō)[1][2], zaś w 1968 roku odznaczono go Orderem Kultury[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Cambridge: Belknap Press, 2000, s. 281. ISBN 0-674-01753-6.
  2. a b Fred S. Kleiner: Gardner’s Art through the Ages:Non-Western Perspectives. Boston: Cengage Learning, 2010, s. 118. ISBN 978-0-495-57367-8.