Siecieborzyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siecieborzyce
wieś
Ilustracja
Kościół pw. MB Częstochowskiej
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat żagański
Gmina Szprotawa
Liczba ludności (2006) 970
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 67-130[1]
Tablice rejestracyjne FZG
SIMC 0914711
Położenie na mapie gminy Szprotawa
Mapa konturowa gminy Szprotawa, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Siecieborzyce”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Siecieborzyce”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Siecieborzyce”
Położenie na mapie powiatu żagańskiego
Mapa konturowa powiatu żagańskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Siecieborzyce”
Ziemia51°40′11″N 15°33′28″E/51,669722 15,557778

Siecieborzyce (niem. Rückersdorf[2]) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żagańskim, w gminie Szprotawa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Wieś Siecieborzyce położona jest w północnej części gminy Szprotawa. Rozciąga się liniowo z kierunku południowo-zachodniego w kierunku północno-wschodnim.

Na pólnocnym-zachodzie wsi znajduje się cmentarz komunalny[3].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Siecieborzyce[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0914728 Rusinów przysiółek

Historia[edytuj | edytuj kod]

W dokumencie z roku 1274 Siecieborzyce znane są jako Villa Rodgari. Następnie nosiła nazwę na Rueckersdorf[6]. Później przyjęła nazwę Domardz[6]. Następnie w wyniku podziału administracyjnego kraju miejscowość znalazła się w województwie zielonogórskim pod nazwą Siecieborzyce. Wieś została zaludniona po wojnie w latach 1945-1946 przez osadników przybyłych z różnych stron kraju, najczęściej z Polski centralnej oraz województwa tarnopolskiego i lwowskiego[7].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Pałac w Siecieborzycach

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[8]:

  • kościół filialny pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej, gotycki z 1260 roku, XIV, 1508 roku
  • dawny cmentarz przy kościele, z połowy XIII-1970 roku
    • ogrodzenie z bramą, mur.owane z XV roku, XVIII wieku
  • zespół pałacowy, XVIII wieku, XIX wieku
    • pałac, z XVI wieku, XVIII wieku, XIX wieku:
    • dom mieszkalny
    • obora
    • brama wjazdowa
    • park.

Sport[edytuj | edytuj kod]

We wsi istnieje klub piłkarski Victoria Siecieborzyce.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1138 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  3. Cmentarz komunalny, Siecieborzyce, gmina Szprotawa, cmentarze24.pl [dostęp 2021-11-19] (pol.).
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. GUS. Rejestr TERYT
  6. a b Siecieborzyce | Pałac Chichy [dostęp 2019-02-20] (pol.).
  7. Opis na podstawie strony Szkoły Podstawowej im. Adama Mickiewicza w Siecieborzycach
  8. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r., Narodowy Instytut Dziedzictwa, s. 120 [dostęp 2013-03-06].