Sieweczka mongolska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sieweczka mongolska
Charadrius mongolus[1]
Pallas, 1776
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Rodzina sieweczkowate
Podrodzina sieweczki
Rodzaj Charadrius
Gatunek sieweczka mongolska
Podgatunki
  • Ch. m. pamirensis (Richmond, 1896)
  • Ch. m. atrifrons Wagler, 1829
  • Ch. m. schaeferi Meyer de Schauensee, 1937
  • Ch. m. mongolus Pallas, 1776
  • Ch. m. stegmanni Portenko, 1939
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Sieweczka mongolska[3] (Charadrius mongolus) – gatunek średniego ptaka wędrownego z rodziny sieweczkowatych (Charadriidae), zamieszkujący w zależności od podgatunku[4][5]:

Do Polski zalatuje wyjątkowo. Odnotowano tylko dwa pojawienia – w 1977 przy ujściu Wisły i w 2005 koło Jastarni na Półwyspie Helskim[6].

Cechy gatunku
W szacie godowej samiec ma boki i przód głowy oraz gardło, brzuch i podogonie białe. Przód ciemienia i kantarek oraz pokrywy uszne czarne (na czole pozostaje jednak biała plama). Wierzch głowy, kark i wole jasnordzawe. Grzbiet i skrzydła szare z brązowym odcieniem. Dziób czarny, nogi ciemne. Samiec w szacie spoczynkowej, samica i osobniki młodociane mają barwy bardziej stonowane. Bardzo podobna sieweczka pustynna jest nieco większa, ciemniejsza, bardziej kontrastowa oraz ma dłuższy, grubszy dziób i dłuższe nogi.
Wymiary średnie
długość ciała 18–21 cm[4]
rozpiętość skrzydeł 45–58 cm[4]
masa ciała 39–110 g[4]
Biotop
Niezalesione tereny, zazwyczaj w pobliżu zbiorników wodnych.
Gniazdo
W zagłębieniu, na ziemi.
Jaja
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju – czerwcu 2–3 jaja.
Wysiadywanie
Jaja wysiadywane są przez okres 22 do 24 dni przez obydwoje rodziców.
Pożywienie
Drobne bezkręgowce.
Ochrona
W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Charadrius mongolus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Charadrius mongolus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Charadriinae Leach, 1820 - sieweczki (Wersja: 2020-01-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-04-07].
  4. a b c d Wiersma, P., Kirwan, G.M., Christie, D.A. & Boesman, P.: Lesser Sandplover (Charadrius mongolus). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-04-07].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Grebes, flamingos, buttonquail, plovers, painted-snipes, jacanas, plains-wanderer, seedsnipes (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-04-07].
  6. M. Stopiński, W. Półtorak, A. Sikora, P. Zieliński. Drugie stwierdzenie sieweczki mongolskiej Charadrius mongolus w Polsce. „Notatki Ornitologiczne”. 47 (4), s. 262–266, 2006. 
  7. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183).