Sigtuna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sigtuna
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Szwecja
Region Stockholm län vapen b.svg Sztokholm
Gmina Sigtuna vapen.svg Sigtuna
Powierzchnia 3,95 km²
Populacja (2005)
• liczba ludności
• gęstość

7 204
1824 os./km²
Położenie na mapie regionu Sztokholm
Mapa lokalizacyjna regionu Sztokholm
Sigtuna
Sigtuna
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Sigtuna
Sigtuna
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Sigtuna
Sigtuna
Ziemia 59°37′N 17°43′E/59,616667 17,716667
Portal Portal Szwecja

Sigtuna – miasto w południowo-wschodniej Szwecji nad jeziorem Melar, w regionie Sztokholm. Zajmuje obszar 395 hektarów, a w 2005 posiadało 7 204 mieszkańców[1]. (około 30 tys. mieszkańców zamieszkuje w Gminie Sigtuna). Ma ponad 1000 lat historii.

Historia[edytuj]

Założona została przez Eryka Zwycięskiego ok. 980. Prawa miejskie zostały nadane jeszcze w 1010 przez Olofa Skötkonunga. Około 1100 roku został zbudowany kościół romański z kamienia polnego, który został siedzibą pierwszego[2] biskupa szwedzkiego. Rozkwitało jako królewskie oraz handlowe i ekonomiczne centrum Szwecji przez 250 lat, od końca XI wieku.

W 1187 Sigtuna została spalona w wyniku ataku nieznanych sprawców. Historyczne źródła wspominają tylko o "barbarzyńcach ze wschodu". Estończycy, Liwowie, Karelowie i Księstwo Nowogrodzkie są wskazywani jako najeźdźcy. Możliwe, że estońskie plemiona z wysp Sarema stały za tym atakiem.

Sigtuna kontynuowała swoją egzystencję jako znaczące miasto nawet po ataku, ale w XIV wieku większe znaczenie miały takie miasta jak: Uppsala, Visby, Kalmar i Sztokholm.

Pod koniec X wieku wybijano tutaj pierwsze szwedzkie monety z wizerunkiem Olofa Skötkonunga.

W Sigtunie znajduje się jedna z trzech szwedzkich szkół z internatem: Sigtunaskolan Humanistiska Läroverket (SSHL), do której uczęszczał obecny król Szwecji – Karol XVI Gustaw. Inne znane miejsca to np.: fundacja, ruiny średniowiecznych kamiennych kościołów, mennica i muzeum.

Miasta partnerskie[edytuj]

Przypisy

  1. - Szwedzki Urząd Statystyczny SCB (szw.)
  2. Praca zbiorowa: Sztuka Romańska. red. Rolf Toman. Tandem Verlag GmBH, 2008, s. 253. ISBN 978-83-7512-972-4.