Skarb z Kiekrza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skarb z Kiekrza
Ilustracja
Okolice kierskiego dworu były miejscem znalezienia skarbu
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań (Kiekrz)
Miejsce Ogród przypałacowy (obecne sanatorium)
Data odsłonięcia 1890
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Skarb z Kiekrza
Skarb z Kiekrza
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Skarb z Kiekrza
Skarb z Kiekrza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Skarb z Kiekrza
Skarb z Kiekrza
Ziemia52°28′44,0364″N 16°46′59,8368″E/52,478899 16,783288

Skarb z Kiekrzaskarb odnaleziony w 1890 na terenie Kiekrza[1] (obecnie część Poznania).

Zawartość[edytuj | edytuj kod]

Skarb liczył 274 monety srebrne (m.in. talary, półtalary, kwartniki, orty, trojaki i sześciogroszówki). Pochodziły one z Polski, Saksonii, Tyrolu, Szwecji, Hiszpanii, Niderlandów (m.in. Gdańsk, Bydgoszcz, Toruń, Elbląg, Ryga i Norymberga). Najstarszą była moneta z 1615 wybita przez Zygmunta III Wazę, a najmłodszą bita w Toruniu w 1654 przez Jana Kazimierza. W momencie wykopania skarb miał wartość kilkudziesięciu talarów, a więc znaczną. Zakopany został prawdopodobnie przez osobę majętną (najpewniej właściciela majątku kierskiego) w dobie potopu szwedzkiego[1].

Historia znaleziska[edytuj | edytuj kod]

Skarb został odnaleziony (wykopany) przez dwójkę ogrodników majora Endella - ówczesnego właściciela dawnego majątku Raczyńskich w Kiekrzu, w ogrodzie przy dworze, podczas robót ziemnych. Ukryli oni znalezisko, ponieważ w myśl prawa należało ono do właściciela ziemi, a znalazcy przysługiwał tylko procent od znaleźnego. Obaj ogrodnicy przeprowadzili się wkrótce do Mrowina, gdzie nie mogli dojść do porozumienia w podziale skarbu. Sprawa rozniosła się po okolicy i doszła do uszu Endella, który odzyskał znalezisko, a obaj znalazcy po rozprawie sądowej zostali ukarani[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Jarmila Kaczmarek, Archeologia północno-zachodniej części Poznania, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2013, s.26, ISSN 0137-3552