Skoruśniak (Żółta Turnia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skoruśniak – długi grzbiet będący północnym zakończeniem grzbietu Żółtej Turni w polskich Tatrach Wysokich. Na Zadnim Upłazie grzbiet Żółtej Turni dzieli się na dwa ramiona. Orograficznie lewe ramię to Skoruśniak, prawe – grzbiet Łasicowej Czubki (Jasicowej Czubki). Doliną między nimi spływa potok Jasicowa Woda[1].

Skoruśniak ma długość około 2 km. Tworzy wschodnie obramowanie Doliny Suchej Wody. Opada od wysokości około 1600 m do 1250 m w widły Suchej Wody Gąsienicowej i Pańszczyckiego Potoku. U jego północno-wschodnich podnóży znajduje się Wielka Pańszczycka Młaka[1].

Skoruśniak to nazwa spotykana w wielu miejscach w Tatrach. Pochodzi od podhalańskiego i spiskiego słowa skorusza (skorusa) oznaczającego jarzębinę[2].

Jest całkowicie porośnięty bujnym lasem świerkowym[1]. Nie prowadzą przez niego żadne szlaki turystyczne, nie chodzą nim także taternicy. Na mapach zachowały się jeszcze na Skoruśniaku nazwy miejsc, które dawniej dla miejscowej ludności miały określone znaczenie praktyczne: Stary Bór, Strzelecka Koleba, Wyżnia Polana Pańszczycka, Wyżnia Sztolnia, Niżnia Sztolnia. Obecnie są to już nazwy tylko historyczne[3][1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  3. Władysław Cywiński: Granaty. Tatry. Przewodnik szczegółowy, tom 18. Poronin: Wyd. Górskie, 2013. ISBN 978-83-7104-046-7.