Pańszczycka Przełączka Wyżnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pańszczycka Przełączka Wyżnia
Ilustracja
Od lewej: Wierch pod Fajki, dwie Pańszczyckie Czuby, Pańszczycka Przełączka Wyżnia, Skrajny Granat
Państwo  Polska
Wysokość 2171 m n.p.m.
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Skrajny Granat, Zadnia Pańszczycka Czuba
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Pańszczycka Przełączka Wyżnia
Pańszczycka Przełączka Wyżnia
Ziemia49°13′38,5″N 20°02′01,6″E/49,227361 20,033778

Pańszczycka Przełączka Wyżnia (słow. Vyšná Panščická štrbina, niem. Pańszczyca-Scharte, Obere Pańszczyca-Scharte, węg. Pańszczyca-csorba, Felső-Pańszczyca-csorba[1], 2171 m n.p.m.) – wyżej położona z dwóch Pańszczyckich Przełączek, niewielka przełęcz w północnej grani Granatów, pomiędzy Skrajnym Granatem a Pańszczyckimi Czubami (dokładniej Zadnią Pańszczycką Czubą). Z przełęczy na stronę zachodnią w kierunku Czarnego Stawu Gąsienicowego spada żleb ograniczający od strony północnej zachodnią ścianę Skrajnego Granatu (ok. 360 m wysokości). Przez nią trawersem północno-wschodniej ściany Skrajnego Granatu wiedzie najdogodniejsze, nieznakowane połączenie Granackiej Przełęczy z Doliną Gąsienicową.

Pierwsze znane wejście turystyczne (od zachodu) – Walenty Gadowski, Jakub Gąsienica Wawrytko starszy i Józef Gąsienica Wawrytko starszy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część II. Zawrat – Żółta Turnia. Warszawa: Sport i Turystyka, 1951.
  2. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005. ISBN 83-909352-2-8.