Skrajna Pańszczycka Czuba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skrajna Pańszczycka Czuba
Ilustracja
Widok z podejścia na Małego Kościelca
Państwo  Polska
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2155 m n.p.m.
Pierwsze wejście sierpień 1903
Walenty Gadowski, Franciszek Zbyszycki
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Skrajna Pańszczycka Czuba
Skrajna Pańszczycka Czuba
Ziemia49°13′39,0″N 20°02′01,4″E/49,227500 20,033722

Skrajna Pańszczycka Czuba (niem. Vordere Pańszczyca Koppe, słow. Predná paňščická čuba, węg. Elülső-Pańszczyca-púp[1]) – skalista czuba w północnej grani Skrajnego Granatu oddzielającej dolinę Pańszczycę od Doliny Czarnej Gąsienicowej. Jest to jedna z dwóch Pańszczyckich Czub. Ma wysokość 2155 m i znajduje się pomiędzy Pańszczycką Przełączką Pośrednią (2145 m) a Pańszczycką Przełęczą (2115 m). Jej zachodnie stoki opadają do wielkiego żlebu mającego wylot w piarżysku Kotła Czarnego Stawu, wschodnie do żlebu uchodzącego w piarżysku Zadnie Usypy w górnej części doliny Pańszczycy[2].

Pierwsze znane przejście turystyczne – granią z Pańszczyckiej Przełęczy, przez wierzchołki Pańszczyckich Czub – Walenty Gadowski i Franciszek Zbyszycki w sierpniu 1903 r.[3]

Nie prowadzi przez nią żaden szlak turystyczny[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2016-03-20].
  2. a b Orla Perć. Mapa 1:5000. Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/2006. ISBN 83-87873-42-X.
  3. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część II. Zawrat – Żółta Turnia. Warszawa: Sport i Turystyka, 1951.
Widok od północnej strony