Skrajne Solisko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Skrajne Solisko
Skrajne Solisko (pod nim widoczne schronisko na Solisku, chmurą zakryte Młynickie Solisko i dalsza część grani Soliska)
Skrajne Solisko (pod nim widoczne schronisko na Solisku, chmurą zakryte Młynickie Solisko i dalsza część grani Soliska)
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2093 m n.p.m.
Pierwsze wejście 3 czerwca 1906 r.
Günter Oskar Dyhrenfurth i Hermann Rumpelt
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Skrajne Solisko
Skrajne Solisko
Ziemia 49°08′49″N 20°02′11″E/49,146944 20,036389Na mapach: 49°08′49″N 20°02′11″E/49,146944 20,036389
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Skrajne Solisko (słow. Predné Solisko, niem. Vorderer Solisko, węg. Elülső-Szoliszkó-kúp) – najdalej wysunięty na południe szczyt w Grani Soliska o wysokości 2093[1] lub 2119[2] m n.p.m. znajdujący się w słowackich Tatrach Wysokich. Skrajne Solisko od Młynickiego Soliska oddziela dwusiodłowa Smrekowicka Przełęcz[2].

Skrajne Solisko opada w kierunku Szczyrbskiego Jeziora długim stokiem. W środkowej części pokryty jest kosodrzewiną i piargami, natomiast w dolnej lasem. Na stoku tym, na wysokości ok. 1850 m znajduje się górna stacja kolejki, budynki wyciągu narciarskiego i schronisko na Solisku. Trasa narciarska o długości ok. 3 km prowadzi na południe, do północnych brzegów Szczyrbskiego Jeziora, gdzie znajduje się stacja dolna. Budowa wyciągu i trasy została ukończona w 1943 r.[2]

Na Skrajne Solisko turyści wchodzili od dawna, zarówno zimą, jak i latem. Wejścia te nie były jednak dokumentowane aż do 1906 r.[2] Obecnie na wierzchołek Skrajnego Soliska prowadzi znakowany czerwono szlak turystyczny[3]. Widok ze Skrajnego Soliska roztacza się w kierunku południowym, na Spisz i Liptów. Tatry są widoczne, jednak widok jest ograniczony do Doliny Furkotnej i Młynickiej[2].

Pierwsze znane wejście turystyczne: Günter Oskar Dyhrenfurth i Hermann Rumpelt, 3 czerwca 1906 r. – letnie[2].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Szlak czerwony – czerwony szlak rozpoczynający się przy schronisku na Solisku i prowadzący wzdłuż grani na Skrajne Solisko. Czas przejścia: 1 h, ↓ 30 min[3]

Przypisy

  1. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 138. ISBN 83-909352-2-8.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VIII. Młynicka Przełęcz – Krywań. Warszawa: Sport i Turystyka, 1956, s. 113–116.
  3. 3,0 3,1 Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.