Sokolica (Góry Sowie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sokolica
Ilustracja
Widok na wzniesienie od strony północnej z zachodniego zbocza Wielkiej Sowy.
Państwo  Polska
Pasmo Sudety
Góry Sowie
Wysokość 915[1] m n.p.m.
Położenie na mapie Sudetów
Mapa konturowa Sudetów, u góry znajduje się czarny trójkącik z opisem „Sokolica”
Ziemia50°40′11,96″N 16°28′34,68″E/50,669989 16,476300

Sokolica – wzniesienie (915 m n.p.m.) w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Sowich.

Położenie i opis[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie położone w północno-zachodniej części pasma Gór Sowich, na północny wschód od Przełęczy Sokolej[1], około 1,8 km na północny zachód od centrum miejscowości Sokolec.

Wzniesienie o stromych zboczach i kopulastym, małym niewidocznym wierzchołku, wyrastającym minimalnie, z południowo-zachodniego zbocza Wielkiej Sowy, tworzącego mały grzbiet, opadający w kierunku Przełęczy Sokolej[1].

Góra zbudowana z prekambryjskich gnejsów, nazywanymi gnejsami sowiogórskimi[1]. Na zachód od wierzchołka występują pojedyncze skały gnejsowe.

Wierzchołek i zbocza w części porośnięte lasem świerkowym regla dolnego, z niewielką domieszką drzew liściastych[1].

Na południowym zboczu znajdują się dwa górskie schroniska: Orzeł i Sowa oraz trasy narciarskie z wyciągami[1]. Na południowym zboczu poniżej szczytu, przy czerwonym szlaku znajduje się uszkodzony kamienny obelisk poświęcony Carlowi Wiesenowi[1].

Ze względu na bardzo słabo zarysowany wierzchołek przedwojenna kartografia niemiecka nie uznała Sokolicy za odrębną górę w sensie formalnym, stąd też brak niemieckiego odpowiednika dla polskiej nazwy[2].

Wzniesienie położone na terenie Parku Krajobrazowego Gór Sowich[1].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W okolicy góry przechodzą szlaki turystyczne[3]:
Piesze:

Narciarski:

  • Szlak narciarski czerwony.svg czerwony – ze schroniska Zygmutówka do Andrzejówki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 358, 359. ISBN 83-85773-12-6.
  2. archiwalna niemiecka mapa sztabowa z 1934 roku przedstawiająca odpowiedni fragment Gór Sowich. [dostęp 2011-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-22)].
  3. Mapa szlaków turystycznych. [dostęp 2017-12-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]