Fokaja: Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
SieBot (dyskusja | edycje)
zm. kat. + dr. tech.
Linia 10: Linia 10:


Fokaja znana jest także dzięki [[Homer]]owi jego z [[Odyseja|Odysei]]. Na wyspach leżących w pobliżu miasta miały według tego [[epos]]u zamieszkiwać [[Syrena (mitologia)|Syreny]] (dziś wiadomo, że była tu w rzeczywistości jedna z ostatnich ostoi [[Foka pospolita|fok]] na Morzu Śródziemnym i to te zwierzęta zainspirowały [[Homer]]a w tej legendzie).
Fokaja znana jest także dzięki [[Homer]]owi jego z [[Odyseja|Odysei]]. Na wyspach leżących w pobliżu miasta miały według tego [[epos]]u zamieszkiwać [[Syrena (mitologia)|Syreny]] (dziś wiadomo, że była tu w rzeczywistości jedna z ostatnich ostoi [[Foka pospolita|fok]] na Morzu Śródziemnym i to te zwierzęta zainspirowały [[Homer]]a w tej legendzie).

;Zobacz też
==Zobacz też==
*[[Efez]]
*[[Efez]]

[[Kategoria:Geografia historyczna starożytnej Grecji]]
[[Kategoria:Miasta starożytnej Grecji]]
[[Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Turcji]]
[[Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Turcji]]
{{koordynaty nr|38|39|50|N|26|45|20|E}}
{{koordynaty nr|38|39|50|N|26|45|20|E}}

Wersja z 05:41, 25 paź 2007

Plik:Phocaea map.jpg
Focja, Smyrna (Izmir) i Cyme na zdjęciu satelitarnym
ruiny starożytnej Focji, w oddali wyspy syren

Fokaja lub Focja (gr. Φώκαια, tur. Foça, łac. Phocaea) - starożytne miasto greckie na zachodnim brzegu Anatolii, na północny zachód od Smyrny (dzisiejszego Izmiru), na północnym brzegu Zatoki Smyrneńskiej. Założone przez Jonów prawdopodobnie w X w. p.n.e. Należało do najsilniejszych miast regionu. Razem z Miletem założyło nad Morzem Czarnym m.in. kolonie Amisos i Apollonia Pontyjska (tę drugą w roku 609 p.n.e.), a samodzielnie Lampsakos nad Hellespontem w 654 p.n.e.

Później Fokaja rozpoczęła kolonizację zachodnich wybrzeży Morza Śródziemnego. Około roku 600 p.n.e. Fokajczycy założyli Massalię (dzisiejsza Marsylia), a około 560 p.n.e. Alalię na Korsyce. Niewykluczone, że założyli również krótkotrwałe kolonie na Sardynii. Ich flota pokonała na początku VI w. p.n.e. Kartagińczyków, co pozwoliło Fokajczykom czerpać duże zyski z handlu w północno-zachodniej części Morza Śródziemnego. Ich żeglarze docierali nawet do zachodnich wybrzeży Hiszpanii.

Gdy w roku 546 p.n.e. wojska perskie dotarły do Jonii, większość mieszkańców Fokai zdecydowała się opuścić miasto i odpłynąć do Alalii na Korsyce. W 535 p.n.e. Fokajczycy starli się pod Alalią z połączonymi flotami Kartaginy i Etrusków. Ponieśli w bitwie ogromne straty i musieli opuścić Korsykę. Osiedlili się ostatecznie w Elei na południowo-zachodnim wybrzeżu Italii.

Ci, którzy pozostali w mieście, uczestniczyli później w powstaniu miast jońskich przeciwko panowaniu perskiemu.

Fokaja znana jest także dzięki Homerowi jego z Odysei. Na wyspach leżących w pobliżu miasta miały według tego eposu zamieszkiwać Syreny (dziś wiadomo, że była tu w rzeczywistości jedna z ostatnich ostoi fok na Morzu Śródziemnym i to te zwierzęta zainspirowały Homera w tej legendzie).

Zobacz też

Szablon:Koordynaty nr