Kość łonowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miednica człowieka. Kość łonowa zaznaczona na czerwono.
Prawa kość miedniczna człowieka, powierzchnia zewnętrzna. Body of pubis – trzon kości łonowej, Superior Ramus of Pubis – gałąź górna kości łonowej, Inferior Ramus of Pubis – gałąź dolna kości łonowej.

Kość łonowa (łac. os pubis) – parzysta kość wchodząca w skład miednicy. U człowieka ma trzon i 2 gałęzie: górną i dolną. Gałąź górna łączy się z kością biodrową, a gałąź dolna łączy się z kością kulszową.

  • Trzon kości łonowej tworzy 1/5 panewki stawu biodrowego.
  • Gałąź górna ma powierzchnię górną, dolną i tylną oraz brzeg przedni i tylny. Brzeg tylny tworzy grzebień kości łonowej (łac. pecten ossis pubis) przedłużający się ku tyłowi w kresę łukowatą (łac. linea arcuata) i zakończony guzkiem łonowym.
  • Trzon kości łonowej znajduje się pomiędzy gałęzią górną a dolną.
  • Gałąź dolna kości łonowej ma powierzchnię wewnętrzną i zewnętrzną oraz brzeg przyśrodkowy i boczny.
  • Gałąź górna tworzy spojenie łonowe z gałęzią górną strony przeciwnej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.