Srebrna (dopływ Kłodawki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Srebrna
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Struga
Długość 12,6 km
Powierzchnia zlewni 86,5 km²
Średni przepływ 0,30 m³/s
Źródło
Miejsce Jezioro Ostrowite
Współrzędne 52°49′13″N 15°20′25″E/52,820278 15,340278
Ujście
Recypient Kłodawka
Miejsce Gorzów Wielkopolski
Współrzędne 52°45′43″N 15°13′50″E/52,761944 15,230556
Mapa
Mapa rzeki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście
Srebrna
Srebrna 01.jpg
Wojcieszyce okolica17.jpg
Wojcieszyce okolica3.jpg
Srebrna 02.jpg
Srebrna 03.jpg
Wojcieszyce okolica9.jpg

Srebrna[1] (niem. Silber Fließ lub Wormsfelder F.)[2]struga o długości 12,6 km. Wypływa z jeziora Ostrowite w gminie Kłodawa, w górnym odcinku płynie przez tereny leśne, a poniżej Różanek przez tereny rolnicze, omijając wsie Wojcieszyce oraz Kłodawa. Na zachód od Wojcieszyc przyjmuje odpływ z jeziora Wojcieszyckiego, a na wschód od Kolonii Kłodawa swój największy, prawobrzeżny dopływ kanał Łosina. W dolnym odcinku, znajdującym się w granicach miasta Gorzowa Wielkopolskiego, płynie wciętą w wysoczyznę i zalesioną doliną, wyraźnie meandrując. Stanowi lewobrzeżny dopływ Kłodawki, do której uchodzi na 4,7 km jej biegu, na wysokości Szpitala Wojewódzkiego w Gorzowie Wlkp.

Przepływ mierzony przy ujściu wynosi średnio 0,30 m3/s, przy wysokim stanie wody 0,8 m3/s, zaś przy niskim 0,07 m3/s[3]. Wody Srebrnej w 1994 roku były zaliczane do II klasy czystości[4]. Badania przeprowadzone w 2003 r. przy ujściu do Kłodawki wykazały, że odpowiadały one III klasie czystości ze względu na wysoką ilość zawiesiny ogólnej, wysokie stężenia manganu i fosforu. Również stan sanitarny kwalifikował rzeczkę do III klasy, natomiast do II klasy biologiczne (BZT5) i chemiczne (ChZT) zapotrzebowanie tlenu, utlenialność, a także saprobowość. W wymaganej, I klasie czystości mieściły się wszystkie metale ciężkie i wskaźniki zasolenia[5].

Na całej długości struga jest użytkowana przez Polski Związek Wędkarski i zaliczona do wód górskich[6].

Od czasów średniowiecza funkcjonował na niej młyn[7], zapewne przy spiętrzeniu znajdującym się wśród pól, oznaczonym na niemieckiej mapie sztabowej z 1936 r. jako Wormsfelder M.[8], a obecnie określanym jako Kaczy Dołek. W jego sąsiedztwie znajduje się rozległe wyrobisko po kopalni żwiru, czynnej w latach 2002 - 2009. Pod koniec wieku XVIII, w okolicy przecięcia strugi przez dzisiejszą ulicę Srebrną w Gorzowie Wlkp., został wybudowany młyn papierniczy (niem. Friedrichs M.). Od roku 1843 był on wykorzystywany do napędu maszyn tartacznych, a w 1918 r. przerobiony na elektrownię wodną. W pierwszych latach po zakończeniu po II Wojny Światowej znajdowała się w nim turbina wodna[2].

Przypisy

  1. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.
  2. a b Jerzy Zysnarski: Encyklopedia Gorzowa. 2007. ISBN 978-83-7208-030-1.
  3. Jan Kleinhardt, Jan Sobczyński: Cieki wodne i system melioracyjny na terenie miasta. Stan środowiska w Gorzowie Wielkopolskim w latach 2002-2003. [dostęp 2015-07-29].
  4. Raport o stanie gminy Kłodawa – kwiecień 2000 r., Rozdz. 2. Środowisko przyrodnicze i kulturowe, Umbrella Project w Warszawie, Urząd Gminy w Kłodawie plik do pobrania. [dostęp 2015-07-23].
  5. Marzena Szenfeld: Monitoring wód powierzchniowych. Stan środowiska w Gorzowie Wielkopolskim w latach 2002-2003. [dostęp 2015-07-29].
  6. Wykaz wód użytkowanych przez Okręg PZW w Gorzowie Wlkp. Stan na dzień 05.07.2015. Polski Związek Wędkarski. [dostęp 2015-07-29].
  7. Zbigniew Miler. Wojcieszyce gm. Kłodawa, niem. n. Wormsfelde. „Ziemia Gorzowska”. 13, 27.03.2003. ISSN 0208-6999-383805. 
  8. Arkusz 3257. Archiwum map zachodniej Polski. [dostęp 22.07.2015].