Ssangbong sa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ssangbong sa
쌍봉사
Klasztor Ssangbong
Klasztor Ssangbong
Państwo  Korea Południowa
Miejscowość
Rodzaj klasztoru Klasztor buddyjski
Właściciel chogye
Typ zakonu męski
Założyciel klasztoru Ch'ŏlgam Toyun (?)
Materiał budowlany drewno
Data budowy przed 839, 868 (?)
Położenie na mapie Korei Południowej
Mapa lokalizacyjna Korei Południowej
Ssangbong sa
Ssangbong sa
Ziemia34°52′42″N 127°04′08″E/34,878333 127,068889

Ssangbong sa (쌍봉사 Klasztor Bliźniaczych Szczytów) – koreański klasztor szkoły sŏn.

Historia klasztoru[edytuj | edytuj kod]

Data powstania klasztoru jest niepewna, tak jak i kto go zbudował. Jednak zazwyczaj jego zbudowanie wiąże się z Ch'ŏlgamem Toyunem, mistrzem sŏn, który w 847 r. powrócił do Korei z Chin. Wiadomo, że wybudował on mały klasztor Hŭngyŏng w Górach Diamentowych na górze P’ungak. Czy wybudował także klasztor Ssangbong jest niepewne, bowiem początki tego klasztoru datują się na okres przed 839 rokiem. Być może Toyun rozbudował klasztor z małej świątyni.

Jego uczeń Chinghyo Chŏljung wybudował klasztor na górze Saja i odtąd jego linia przekazu Dharmy (szkoła) zaczęła być nazywana od nazwy góry i stała się jedną z dziewięciu górskich szkół sŏn (kor. Gusansŏnmun)[1].

Klasztor Ssangbong został zniszczony w roku 1597 w czasie inwazji japońskiej na Koreę.

W czasie wojny koreańskiej w 1950 r. zniszczono cześć budynków klasztoru, oprócz Gŭkrakjŏnu i Daeungjŏnu. W 1978 r. przywrócono klasztor do świetności po wyremontowaniu Myŏngbujŏnu, jednak 30 kwietnia 1984 r. pożar strawił trzykondygnacyjną drewnianą stupę oraz Daeungjŏn. W 1986 r. odbudowano go wraz z innymi budynkami.

Ciekawsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

  • Stupa mistrza Ch'ŏlgama Toyuna – Skarb Narodowy nr 57
  • Stela mistrza Ch'ŏlgam Toyun – Skarb (regionalny) nr 170

Adres klasztoru[edytuj | edytuj kod]

  • 220 Jeung-ri, Iyang-myeon, Hwasun, Jeollanam-do, Korea Południowa

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chris Verebes. Empty House. Zen Masters and Temples of Korea. Str.76.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Chris Verebes. Empty House. Zen Masters and Temples of Korea. Eastward Books, Seul, Korea, s. 330 ​ISBN 89-952155-4-2​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]