Stanisław Andrzejewski (pilot)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Andrzejewski
1 zwycięstwo
major pilot major pilot
Data i miejsce urodzenia

21 listopada 1916
Bielawy k. Kutna

Data i miejsce śmierci

9 października 2002
Barnstaple hrabstwo Devon.

Przebieg służby
Siły zbrojne

Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne

Formacja

Roundel of Poland (1921-1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF

Jednostki

151 eskadra myśliwska
dywizjon 307

Stanowiska

dowódca klucza, dowódca dywizjonu

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941) Medal Lotniczy (trzykrotnie) Krzyż Sił Powietrznych w 1918 (Wielka Brytania)

Stanisław Jan Andrzejewski (ur. 21 listopada 1916 w Bielawach, zm. 9 października 2002 w Barnstaple hrabstwo Devon) – major pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1936 zdał maturę w Gimnazjum i Liceum im. Gen. J. H. Dąbrowskiego w Kutnie i w tymże roku wstąpił do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Sadkowie, a następnie do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie – absolwent XII promocji[1], 128 lokata[2]. W czerwcu 1939 został skierowany do 5 Pułku Lotniczego w Lidzie.

W kampanii wrześniowej walczył w 151 eskadrze myśliwskiej wspierając działania Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew”[1]. 1 września 1939 roku, wraz z ppor. Wiktorem Szulcem i kpr. Tadeuszem Kawałkowskim, stanowił obsadę zasadzki na lotnisku Biel. 5 września wziął udział w walce powietrznej w rejonie Ostrołęki z Dornierami Do 17. Kilkakrotnie wykonywał loty na rozpoznanie[3].

18 września przekroczył granicę z Rumunią a następnie przedostał się do Francji. 4 marca 1940 został skierowany na szkolenie do Caen. Latał na samolotach Dewoitine D500 i Morane-Saulnier MS.406. Po zakończeniu szkolenia był dowódcą klucza broniącego Caen[1]. Został ewakuowany do Nantes skąd odpłynął do Plymouth w Wielkiej Brytanii, gdzie dotarł 20 czerwca 1940 roku. Trafił do obozu przejściowego w West Kirby, gdzie przebywał od 26 czerwca do 1 lipca, a później przebywał w obozie w Blackpool do 13 października[3]. Otrzymał nr służbowy RAF P-0165[4] i odbył szkolenie w 15 EFTS (Elementary Flying Training School) w Hucknall, w 54 OTU (Operation Training Unit) w Church Fenton[1] oraz w 60 OTU w East Fortune. 16 lipca 1941 roku otrzymał przydział do dywizjonu 307. 3 maja 1942 w nocnym locie zestrzelił Ju 88. 9 grudnia 1944 został dowódcą dywizjonu 307. 24 kwietnia 1945 zniszczył na lotnisku samolot Fw-190[3].

Ożenił się z Daphne Sibyl Hughes-Gibb, arystokratką angielską. 6 lutego 1950 otrzymał obywatelstwo brytyjskie. Dzięki temu mógł dalej służyć w RAF - do 1956. W 1969 przeszedł na emeryturę. Zmarł 9 października 2002 roku i został pochowany na cmentarzu w Northam[3].

Zestrzelenia[edytuj | edytuj kod]

Na liście Bajana zajmuje 330. pozycję z 1 zestrzelonym samolotem

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012, s. 58. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
  2. 12 promocja. [dostęp 2014-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-02)].
  3. a b c d ANDRZEJEWSKI Stanisław Jan (pol.). biblioteka.wsosp.pl. [dostęp 2019-07-22].
  4. Andrzejewski Stanisław Jan (pol.). listakrzystka.pl. [dostęp 2019-03-26].
  5. Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 379.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]