Stanisław Barzdo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Barzdo
Ilustracja
Por. Stanisław Barzdo z prawej, gen. Sikorski tyłem
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1916
Kiejsuny, Polska teraz Litwa
Data i miejsce śmierci 4 maja 1942
Wielka Brytania
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF
Jednostki Dywizjon 305
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie)

Stanisław Barzdo (ur. 6 stycznia 1916, zm. 4 maja 1942) – polski lotnik nawigator.

Stanisław Barzdo służył jako nawigator w 305 Dywizjonie Bombowym Ziemi Wielkopolskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. 26 września 1941 roku w czasie powrotu z zadania bojowego znad Kolonii sześciu samolotów 305 dywizjonu jeden uległ wypadkowi przy lądowaniu. Z sześcioosobowej[1] załogi zginęło 4 lotników, a dwóch zostało ciężko rannych w tym Stanisław Barzdo[2].

Dnia 4 maja 1942 roku załoga w składzie por. Antoni Jankowski, por. Stanisław Barzdo, Tadeusz Zagórski, Stanisław Gross, Władysław Wieraszka, Mieczysław Nowotarski wykonywała zadanie bojowe polegające na bombardowaniu Hamburga. W locie powrotnym ich samolot Vickers Wellington II został zestrzelony nad morzem Północnym. Cała załoga zginęła.

Stanisław Barzdo pośmiertnie został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sierż. pil. Eugeniusz Buszko, sierż. rtg. Jerzy Sławomir Leyche, sierż. strz. Wiktor Wasilenko, sierż. pil. Tadeusz Korczyk - ranny zmarł w szpitalu, ppor. nawig. Stanisław Barzdo - ranny, sierż. strz. Zdzisław Pisarek - ranny. [1]
  2. Patrz http://forum.keypublishing.co.uk/showthread.php?t=71778.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Olgierd Cumft, Hubert Kazimierz Kujawa: Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989. ISBN 83-11-07329-5.