Stanisław Benski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Benski (ur. 5 sierpnia 1922 r. w Warszawie, zm. 5 czerwca 1988 w Berlinie) – polski prozaik.

Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1939-43 przebywał w ZSRR. W latach 1943-46 służył w ludowym Wojsku Polskim. Debiutował w 1960 r. na łamach "Tygodnika Zachodniego" jako prozaik.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Zbiory opowiadań[edytuj | edytuj kod]

  • Zwiadowcy (1965)
  • Tyle ognia wokoło (1979)
  • Ta najważniejsza cząsteczka (1982)
  • Cesarski walc (1985)
  • Strażnik świąt (1987)

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Jeden dzień (1980)
  • Ocaleni (1986)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.