Stanisław Kulczycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Kulczycki (ukr. Станіслав Владиславович Кульчицький; ur. 10 stycznia[1] 1937 w Odessie) – ukraiński historyk polskiego pochodzenia, wicedyrektor Instytutu Historii Ukraińskiej Akademii Nauk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył historię na Państwowym Uniwersytecie im. Miecznikowa w Odessie, później podjął studia aspiranckie w Akademii Nauk Ukraińskiej SRR zakończone uzyskaniem w 1963 stopnia kandydata nauk ekonomicznych. W 1978 obronił doktorat (habilitację) z dziedziny historii, a osiem lat później uzyskał profesurę.

Od 1960 jest zatrudniony w Narodowej Akademii Nauk Ukrainy (wcześniej: Akademii Nauk Ukraińskiej SRR). Pełni funkcję wicedyrektora Instytutu Historii Akademii oraz dyrektora Oddziału Historii Ukrainy lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku[2].

Ma na swoim koncie ponad 1,5 tys. publikacji naukowych, w tym 42 książki. W 2008 ukazało się polskie tłumaczenie jego monografii poświęconej Wielkiemu Głodowi lat 1932–1933 pod tytułem Hołodomor. Wielki Głód na Ukrainie w latach 1932-1933 jako ludobójstwo – problem świadomości[3].

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 30 czerwca 2009 za wybitne zasługi w rozwijaniu współpracy między Rzecząpospolitą Polską a Ukrainą, za propagowanie wiedzy o wspólnym dziedzictwie historycznym narodów tworzących Rzeczpospolitą Obojga Narodów został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi RP[4].

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]