Stanisław van der Coghen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław van der Coghen
major lekarz rezerwy major lekarz rezerwy
Data i miejsce urodzenia 31 października 1890
Dobromil
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Kalinin
Przebieg służby
Lata służby od 1921
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 57 Pułk Piechoty Wielkopolskiej
Stanowiska naczelny lekarz pułku
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (Kampania wrześniowa)
Późniejsza praca Polskie Koleje Państwowe
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Medal Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Stanisław Zygmunt van der Coghen (ur. 31 października 1890 w Dobromilu, zm. wiosną 1940 w Kalininie[1]) – doktor nauk medycznych[1], major lekarz rezerwy Wojska Polskiego[1], ofiara zbrodni katyńskiej[1].

Syn Stefana i Józefy z Richterów[1]. Był naczelnym lekarzem 57 Pułku Piechoty Wielkopolskiej[1] i naczelnym lekarzem Polskich Kolei Państwowych w Poznaniu[1]. W 1939 roku zmobilizowany, został komendantem szpitala wojskowego[1].

Zamordowany wiosną 1940 roku w Kalininie (ob. Twer), spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje[1]. Według wspomnień rodzinnych, razem z nim na wschód tym samym transportem kolejowym wywożony był jego syn Stanisław Maria, któremu jednak udało się uciec[2][3].

Jego wnukiem jest ratownik górski i polityk Piotr van der Coghen[2][3].

Awanse[edytuj]

  • podpułkownik - 2007, pośmiertnie[4]
  • major - zweryfikowany ze starszeństwem 1 stycznia 1931 roku[1]
  • kapitan - zweryfikowany ze starszeństwem 1 czerwca 1919 roku[1]

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n Miednoje. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. T. 2: M-Ż. Warszawa: Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2005, s. 962. ISBN 83-89474-06-9.
  2. a b 6 kadencja, 64 posiedzenie, 2 dzień (08-04-2010). Oświadczenia. sejm.gov.pl. [dostęp 2011-10-08].
  3. a b SAGA RODU VAN DER COGHEN. piotrvandercoghen.pl. [dostęp 2011-10-08].
  4. Lista osób zamordowanych w Katyniu, Miednoje i w Charkowie mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. katedrapolowa.pl. [dostęp 2011-10-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-07)].
  5. Ostatnia droga, Białystok 1998, s. 9. ISBN 83-909948-0-1.
  6. Zarządzenie Nr 1/86 Ministra Spraw Wojskowych z 1 stycznia 1986 r. w sprawie nadania odznaki pamiątkowej „Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 r.” Dziennik Ustaw RP Nr 2 z 10 kwietnia 1986 r., s. 30.