Stanisław van der Coghen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław van der Coghen
major lekarz rezerwy major lekarz rezerwy
Data i miejsce urodzenia 31 października 1890
Dobromil
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Kalinin
Przebieg służby
Lata służby od 1921
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 57 Pułk Piechoty Wielkopolskiej
Stanowiska naczelny lekarz pułku
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (Kampania wrześniowa)
Późniejsza praca Polskie Koleje Państwowe
Odznaczenia
Medal Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Stanisław Zygmunt van der Coghen (ur. 31 października 1890 w Dobromilu, zm. wiosną 1940 w Kalininie[1]) – doktor nauk medycznych[1], major lekarz rezerwy Wojska Polskiego[1], ofiara zbrodni katyńskiej[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Stefana i Józefy z Richterów[1]. Był naczelnym lekarzem 57 pułku piechoty wielkopolskiej[1] i naczelnym lekarzem Polskich Kolei Państwowych w Poznaniu[1]. W 1939 roku zmobilizowany, został komendantem szpitala wojskowego[1].

Zamordowany wiosną 1940 roku w Kalininie (ob. Twer), spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje[1]. Według wspomnień rodzinnych, razem z nim na wschód tym samym transportem kolejowym wywożony był jego syn Stanisław Maria, któremu jednak udało się uciec[2][3].

Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie na stopnień podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości "Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów"

Jego wnukiem jest ratownik górski i polityk Piotr van der Coghen[2][3].

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • major - zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku[1]
  • kapitan - zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku[1]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Miednoje Tom II. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2005. [dostęp 2017-03-01].
  2. a b 6 kadencja, 64 posiedzenie, 2 dzień (08-04-2010). Oświadczenia. sejm.gov.pl. [dostęp 2011-10-08].
  3. a b SAGA RODU VAN DER COGHEN. piotrvandercoghen.pl. [dostęp 2011-10-08].
  4. Odznaczeni Medalem Niepodległości. „Słowo Polskie”, s. 8, Nr 159 z 12 czerwca 1931.