Stanisław Hoszowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Stanisław Henryk Piotr Hoszowski
Data i miejsce urodzenia

19 października 1904
Kozłów

Data i miejsce śmierci

21 stycznia 1987
Warszawa

profesor nauk historycznych
Specjalność: historia społeczna i gospodarcza XIX w i XX w
Alma Mater

Uniwersytet Lwowski

Doktorat

1929

Habilitacja

1935

Profesura

1957

Doktor honoris causa
Akademia Ekonomiczna w Krakowie1983
Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Lwowski
Uniwersytet Jagielloński
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Wyższa Szkoła Ekonomiczna w Krakowie

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej

Stanisław Henryk Piotr Hoszowski (ur. 19 października 1904 w Kozłowie, zm. 21 stycznia 1987 w Warszawie[1]) – profesor, polski historyk, specjalizujący się w historii gospodarczej. Nagrodzony tytułem doktora honoris causa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grób prof. Stanisława Hoszowskiego na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie

Syn Apolinarego oraz Emilii Hoszowskiej (z domu Wczelik). Uczęszczał do gimnazjum w Tarnopolu, a następnie do VII Państwowego Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki we Lwowie. W latach 1922–1925 (a także 1929–1936) pracował jako nauczyciel w lwowskich szkołach. Od 1925 pracował na Uniwersytecie Jana Kazimierza, studiując historię i ekonomię. Studia ukończył w 1928. W 1929 uzyskał doktorat na podstawie pracy Ceny we Lwowie w XVI i XVII wieku, promotorem był Franciszek Bujak. W 1935 uzyskał na UJK veniam legendi, na podstawie rozprawy Źródła do dziejów gospodarczych Lwowa w XIX i XX wieku. W latach 1935–1939 był również wykładowcą Uniwersytetu Jagiellońskiego. W październiku 1936 otrzymał prawo veniam legendi z zakresu historii społecznej i gospodarczej na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[2]. Odbył serię wyjazdów naukowych do Anglii i Holandii, m.in. do London School of Economics, gdzie przebywał w roku 1936/1937.

W czasie II wojny światowej, po zamknięciu Uniwersytetu Lwowskiego przez Niemców, pracował jako urzędnik w lwowskim magistracie (1940–1945) oraz w bibliotece Ossolineum (1944–1945).

Po wojnie trafił do Torunia. 1 października 1945 został zatrudniony na stanowisku profesora na tworzonym tam Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. W latach 1945–1951 kierował Katedrą Historii Społecznej i Gospodarczej, a od 1952 do 1954 piastował stanowisko dziekana Wydziału Humanistycznego. Kierował też Zespołem Katedr Historii Polski (1953).

Pracował też w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku (1947–1952) oraz w Instytucie Historii PAN (1953). W 1957 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W 1958 roku przeniósł się z UMK do Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Krakowie, gdzie objął stanowisko kierownika Katedry Historii Gospodarczej. Uczelnia ta, w 1983 roku, przyznała mu tytuł doktora honoris causa.

Prywatnie, ożenił się z Marią Władysławą Hoszowską z domu Wydra[3] (zm. 1986)[4], którą poznał jeszcze we Lwowie[5]. Miał z nią trójkę dzieci: Danutę, Annę oraz Lesława[3].

Zmarł 21 stycznia 1987 w Warszawie[1]. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera XXVII-5-21)[4].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Ceny we Lwowie w XVI i XVII wieku (1928)
  • Historyczne badania cen (1931)
  • Kronika seminarjum historji społecznej i gospodarczej U. J. K. za pierwszych jego dziesięć lat istnienia 1921–1931 (1931)
  • Historja społeczna i gospodarcza w polskiej szkole średniej (1932)
  • Ceny we Lwowie w latach 1701–1914 (1934)
  • Ekonomiczny rozwój Lwowa w latach 1772–1914 (1935)
  • Zagadnienie fluktuacyj gospodarczych w okresie XV–XVIII wieku (1938)
  • Z dziejów handlu zbożowego w Toruniu 1760–1860 (1949)

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b I. DOROCZNE WALNE ZGROMADZENIE TOWARZYSTWA w dniu 15 lutego 1988 r., „Sprawozdania Towarzystwa Naukowego w Toruniu 1987” (41), 1988, s. 5-6 [dostęp 2023-09-27].
  2. Nowi profesorowie na Uniwersytecie lwowskim. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 245 z 24 października 1936. 
  3. a b Stanisław Henryk Piotr Hoszowski [online], geni_family_tree [dostęp 2019-11-14] (pol.).
  4. a b Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], zck-krakow.pl [dostęp 2021-06-18].
  5. Paweł Hoszowski, Danuta Daszkiewicz (Hoszowska) – przekaz ustny, 2019.
  6. M.P. z 1954 r. nr 112, poz. 1588 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”.
  7. M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400 - uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/198 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sławomir Kalembka (red.), Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–2004. Materiały do biografii, Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2006, s. 272–273, ISBN 83-231-1988-0.