London School of Economics

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
University of London
The London School of Economics and Political Science
Godło
The London School of Economics and Political Science
Dewiza Rerum cognoscere causas, pol. Poznać przyczynę rzeczy
Data założenia 1895
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Adres Londyn
Liczba pracowników
• naukowych

1303
Liczba studentów ok. 11 200
dyrektor Craig Calhoun
Położenie na mapie City of Westminster
Mapa lokalizacyjna City of Westminster
The London School of Economics and Political Science
The London School of Economics and Political Science
Położenie na mapie Wielkiego Londynu
Mapa lokalizacyjna Wielkiego Londynu
The London School of Economics and Political Science
The London School of Economics and Political Science
Położenie na mapie Anglii
Mapa lokalizacyjna Anglii
The London School of Economics and Political Science
The London School of Economics and Political Science
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
The London School of Economics and Political Science
The London School of Economics and Political Science
52°N 0°W/51,513889 -0,116667
Strona internetowa

The London School of Economics and Political Science, w skrócie London School of Economics, LSE – część University of London (od 1900 roku), jedna z najważniejszych szkół wyższych, specjalizujących się w ekonomii i naukach społecznych.

LSE jest jedną z uczelni o znacznym wpływie na kształt współczesnego świata. Według WEALTH-X and UBS Billionaire Census 2014, LSE znalazła się na 10. miejscu wśród światowych uniwersytetów pod względem liczby absolwentów-miliarderów[1].

Historia[edytuj]

NABuilding.JPG

Twórcami LSE byli: Sidney Webb (1859–1947), jego żona, badacz społeczny Beatrice Webb (1858–1943), naukowiec Graham Wallas (1858–1932) i pisarz Bernard Shaw (1856–1950). Wszyscy byli członkami Towarzystwa Fabiańskiego. Pierwszym dyrektorem został historyk ekonomii, William Hewins (1865–1931)[2].

W rozwój uczelni w pierwszych jej latach byli zaangażowani m.in.: Bertrand Russell i Clement Attlee. W latach po założeniu szkoła służyła jako kuźnia intelektualna dla kadr Partii Pracy. Nauczali w niej m.in. Friedrich von Hayek i Michael Oakeshott, William Beveridge i Karl Popper. Szkoła utrzymywała wysoki poziom akademickiego nauczania w latach sześćdziesiątych i latach siedemdziesiątych – jej absolwentami byli laureaci Nagrody Nobla: Amartya Sen, George Akerlof, James Meade, Robert Mundell, John Hicks, Merton Miller.

Lista dyrektorów:

  1. William Hewins (1895–1903)
  2. Halford Mackinder (1903–1908)
  3. William Pember Reeves (1908–1919)
  4. Sir William Beveridge (1919–1937)
  5. Sir Alexander Carr-Saunders (1937–1957)
  6. Sir Sydney Caine (1957–1967)
  7. Sir Walter Adams (1967–1974)
  8. Sir Ralf Dahrendorf (1974–1984)
  9. Indraprasad Gordhanbhai Patel (1984–1990)
  10. Sir John Ashworth (1990–1996)
  11. Lord Anthony Giddens (1996–2003)
  12. Sir Howard Davies (2003–2011)
  13. Dame Judith Rees (2011–2012)
  14. Craig Calhoun (2012–2016)
  15. Julia Black (od 2016)

Współcześnie[edytuj]

Londyńska Szkoła Ekonomii i Politologii mieści się przy Houghton Street w Londynie, w pobliżu Aldwych i obok Royal Court of Justice. Szkoła jest uważana za ważny ośrodek debaty politycznej. Wśród absolwentów LSE i jej kadry jest szesnastu zdobywców Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii, oraz nagród literackiej i pokojowej; dwadzieścia dziewięć byłych albo obecnych głów państwa, trzydziestu aktualnych brytyjskich parlamentarzystów i dwudziestu dziewięciu parów Izby Lordów. Jedna czwarta wszystkich Nagród Nobla z ekonomii jest związana z LSE. Szkoła jest też uważana za instytucję nadającą ton w badaniach stosunków międzynarodowych, filozofii społecznej, antropologii, socjologii i polityki społecznej. Biblioteka szkoły jest największą na świecie pod względem zasobów w dziedzinie nauk społecznych. LSE wydaje też znaną gazetę studencką The Beaver (Bóbr).

LSE miała w 2004 prawie 7 000 studentów dziennych i ok. 750 zaocznych. 38% pochodziło ze Zjednoczonego Królestwa, 18% z innych krajów Unii Europejskiej, 44% z ponad 120 innych krajów. Ok. 48% studentów LSE stanowią kobiety. Wykłady są prowadzone w ponad trzydziestu obszarach badań, w tym finanse, antropologia, historia gospodarcza, ekonomia, geografia i środowisko, polityka, zarządzanie, systemy informacyjne, historia międzynarodowa, stosunki międzynarodowe, prawo, matematyka, media i łączność, badania operacyjne, logika filozofii i metody naukowe, polityka społeczna, psychologia społeczna, socjologia i statystyka.

Lista laureatów Nagrody Nobla związanych z LSE[3]
Rok Laureat Nagroda
1925 George Bernard Shaw Literacka
1950 Ralph Bunche Pokojowa
1950 Bertrand Russell Literacka
1959 Philip Noel-Baker Pokojowa
1972 Sir John Hicks Ekonomii
1974 Friedrich Hayek Ekonomii
1977 James Meade Ekonomii
1979 Sir William Arthur Lewis Ekonomii
1987 Óscar Arias Sánchez Pokojowa
1990 Merton Miller Ekonomii
1991 Ronald Coase Ekonomii
1998 Amartya Sen Ekonomii
1999 Robert Mundell Ekonomii
2001 George Akerlof Ekonomii
2007 Leonid Hurwicz Ekonomii
2008 Paul Krugman Ekonomii
2010 Christopher A. Pissarides Ekonomii
2016 Juan Manuel Santos Pokojowa
2016 Oliver Hart Ekonomii

Wybitni absolwenci[edytuj]

Głowy państw i szefowie rządów[edytuj]

Inni znani wychowankowie[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Billionaire Education (ang.). WEALTH-X AND UBS BILLIONAIRE CENSUS 2014, 2014. [dostęp 2017-07-25].
  2. Our history (ang.). LSE, 2017. [dostęp 2017-07-25].
  3. Nobel Prize winners

Linki zewnętrzne[edytuj]