Stefan Skierski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Skierski
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1873
Kielce
Data śmierci 31 stycznia 1948
Superintendent generalny
Okres sprawowania 19301948
Wyznanie Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Stefan Kazimierz Skierski (ur. 4 grudnia 1873 w Kielcach, zm. 31 stycznia 1948) – polski duchowny ewangelicko-reformowany, superintendent generalny Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w RP w latach 19301948.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w starej rodzinie szlacheckiej (h. Puchała) wyznania kalwińskiego (ewangelicko-reformowanego) jako syn Henryka Skierskiego i jego żony Heleny z Hassmanów. Jego starszy brat Leonard Skierski był generałem dywizji. W jego rodzinie było co najmniej 5 pastorów i on sam ożenił się z córką ks. superintendenta Augusta Diehla, Bronisławą Diehl.

Ukończył Męskie Gimnazjum Rządowe w Kielcach i wydział teologiczny Uniwersytetu w Dorpacie.

Praca duchownego[edytuj | edytuj kod]

Początkowo, w latach 1901-1908 był duchownym w parafii w Zelowie[1], a w latach 1905-1922 administratorem parafii w Łodzi. Od 1910 pracował w parafii w Warszawie, najpierw jako II proboszcz. Po śmierci ks. superintendenta Władysława Semadeniego został wybrany superintendentem (biskupem) Kościoła, którą to funkcję pełnił do swojej śmierci. Był pracownikiem Rady Sekcji Wyznań Religijnych Departamentu Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Tymczasowej Rady Stanu[2]. W czasie okupacji, dzięki jego staraniom, kościół, wraz z kilkoma sąsiednimi budynkami należącymi do parafii, znalazł się w tzw. enklawie ewangelickiej wyłączonej z warszawskiego getta. Duchowni nieśli pomoc Żydom z getta (m.in. dostarczając im dokumenty legalizacyjne), co upamiętnia jeden z pomników granic getta znajdujący się za budynkiem parafii.

Był zwolennikiem, podobnie jak jego poprzednik, teologii liberalnej.

W latach 1926-1936 redaktor naczelny pisma "Jednota".

W 1937 roku, za wybitne zasługi na polu pracy społecznej, został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. opr. ks. Mirosław Jelinek: Duchowni - księża pastorzy Parafii Ewangelicko - Reformowanej w Zelowie (pol.). [dostęp 22 maja 2010].
  2. Włodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 226.
  3. M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410