Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie
Obiekt zabytkowy nr rej. 310 z 1 lipca 1965
Fragment zachodniej części nekropolii, widoczny grobowiec Kronenbergów
Fragment zachodniej części nekropolii, widoczny grobowiec Kronenbergów
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Żytnia 42
Typ cmentarza wyznaniowy
Wyznanie Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP
Stan cmentarza czynny
Data otwarcia 2 maja 1792
Zarządca Parafia Ewangelicko-Reformowana w Warszawie
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie
Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie
Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie
Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie
Ziemia52°14′22″N 20°58′23″E/52,239444 20,973056
Cmentarz od strony ulicy Młynarskiej
Tablica przy bramie głównej
Grób Jana Baudouin de Courtenay
Grób Anny German

Cmentarz ewangelicko-reformowany – zabytkowy cmentarz w Warszawie przy ul. Żytniej 82 róg ul. Młynarskiej na Woli.

W lipcu 2014 cmentarz, razem z pięcioma innymi nekropoliami tworzącymi zespół zabytkowych cmentarzy wyznaniowych na Powązkach, został uznany za pomnik historii[1].

Historia[edytuj]

Nekropolia została założona w 1792 (tablica erekcyjna do dzisiaj znajduje się na słupie głównej bramy przy ul. Młynarskiej) dla wiernych Kościoła Ewangelicko-Reformowanego pod którego opieką pozostaje do dziś.

W 1794 i 1831 cmentarz został poważnie zniszczony[2].

W czasie powstania warszawskiego 1944 roku na jego terenie toczyły się ciężkie walki. Cmentarz został wówczas częściowo zniszczony. Spłonęła m.in. cała dokumentacja cmentarna oraz część zabudowy.

Na cmentarzu znajduje się tylko jedna kaplica rodowa – jest nią grób Kronenbergów. Odgrywała ona rolę domu przedpogrzebowego od 1945 do 1983, kiedy to wybudowano nowy gmach, który swoją neogotycką architekturą pasuje do otoczenia (znajduje się on w najstarszej części cmentarza, bez prawie żadnego grobu powojennego).

Na cmentarzu spoczywają również wyznawcy innych niż Kościół Ewangelicko-Reformowany Kościołów protestanckich i Kościoła Anglikańskiego oraz osoby bezwyznaniowe.

Znane osoby pochowane na cmentarzu ewangelicko-reformowanym[edytuj]

Przypisy

  1. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 lipca 2014 r. w sprawie uznania za pomnik historii „Warszawa – zespół zabytkowych cmentarzy wyznaniowych na Powązkach” (Dz.U. 2014 poz. 956)
  2. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 112. ISBN 83-01-08836-2.

Linki zewnętrzne[edytuj]