Stopa mennicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stopa mennicza – dawniej ustalona liczba monet danego rodzaju wybijanych z określonej jednostki wagowo-pieniężnej (np. talentu, funta, grzywny); przykładem rzymska libra, funt karoliński, grzywna krakowska, pruska, brandenbursko-pruska.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]