Talent (miara)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Talent (łac. talentum od gr. tálanton - ciężar) – największa jednostka miary masy i pieniądza, używana w starożytności (w Asyrii, Babilonii, starożytnej Grecji i Palestynie)[1].

Stanowiła równowartość 60 min[1] oraz 6000 drachm i pełniła wyłącznie funkcję pieniądza obrachunkowego[2]. Służyła do odważania głównie złota lub srebra. Masa talentu zależała od lokalnych systemów pieniężnych, np. eubejskiego wynosiła 26,196 kg[3].

Później również nowogrecka jednostka wagi, występująca pod nazwą „talanton” i równa 1/10 tonos lub 100 min (nowogreckich), miała wagę 150 kg[potrzebny przypis].

W kontekście biblijnym[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Przypowieść o talentach.

O talentach mówił Jezus Chrystus w jednej z przypowieści: „Podobnie też [jest z Królestwem Niebieskim] jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana.” (Mt 25,14-30).

O talentach mowa jest także w przypowieści o nielitościwym dłużniku[4], gdzie ogromny dług sięga dziesięciu tysięcy talentów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Talent w encyklopedii PWN. PWN. [dostęp 2013-03-06].
  2. Robert Flacellière: Życie codzienne w Grecji za czasów Peryklesa. Warszawa: PIW, 1985, s. 110.
  3. Nowa encyklopedia powszechna PWN.
  4. Mt 18,23-35