Strach na wróble

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy rekwizytu używanego w rolnictwie. Zobacz też: inne znaczenia „Strach na wróble”.

Strach na wróble – w formie tradycyjnej jest to manekin używany do odstraszania ptaków z pól uprawnych i sadów (np. wróbli i szpaków). Ptaki na polach wyjadają świeżo wysiane nasiona, młode siewki oraz ziarno z dojrzałych kłosów, a w sadach owoce.

Nowoczesne strachy na wróble rzadko mają ludzkie kształty, w szczególności mogą to być błyszczące paski folii aluminiowej lub specjalne automatyczne strzelby hukowe, działające na propan.

Od 1995 w Sołonce w Polsce przy regionalnym muzeum działa „Muzeum Strachów Polnych”, którego zbiory w 2011 liczyły 120 eksponatów etnograficznych; kustosz muzeum jest autorem książki o historii i regionalnym zróżnicowaniu tradycji tworzenia strachów na wróble[1][2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Muzeum strachów polnych w Sołonce, Onet Rzeszów, 6 kwietnia 2011 [dostęp 2019-07-11] (pol.).
  2. „Straszne” Muzeum Regionalne w Sołonce k. Rzeszowa, HISTORIA.org.pl, 6 kwietnia 2012 [dostęp 2019-07-11] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]