Swen z Lade

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Swen z Lade
jarl Lade
Okres

od 995
do 1016

Dane biograficzne
Dynastia

dynastia z Lade

Data śmierci

1016

Ojciec

Haakon Sigurdsson

Matka

Thora Skagadatter

Swen z Lade (zm. 1016) – jarl Lade, syn władcy norweskiego Haakona Sigurdssona i Thory Skagadatter.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci ojca Haakona i przejęciu władzy w Norwegii przez Olafa Tryggvasona, Swen i jego brat Eryk uciekli z Norwegii na dwór króla szwedzkiego Eryka Zwycięskiego, a po jego śmierci schronili się w Danii u króla Swena Widłobrodego[1]. Po bitwie w Øresundzie, w której czynny udział brał brat Swena Eryk, bracia przejęli władzę w Norwegii jako królewscy wasale[2].

W 1016 w Norwegii pojawił się z wojskami pretendent do tronu norweskiego Olaf Haraldsson. Swen zarządzał wówczas samodzielnie Norwegią, gdyż jego brat towarzyszył królowi Kanutowi Wielkiemu w jego kampanii, mającej na celu zdobycie władzy w Anglii[3]. 25 marca 1016 doszło do starcia wojsk Swena z armią Olafa pod Nesjar. Mimo liczebnej przewagi armia Swena została rozgromiona przez wojowników Haraldssona[4]. Pokonany Swen udał się do Danii, a następnie szukał pomocy na Rusi, gdzie wkrótce potem zmarł[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jakub Morawiec: Knut Wielki. Kraków: 2013, s. 52–53.
  2. Jakub Morawiec: Knut Wielki. Kraków: 2013, s. 106.
  3. Jakub Morawiec: Knut Wielki. Kraków: 2013, s. 225.
  4. Jakub Morawiec: Knut Wielki. Kraków: 2013, s. 226–227.
  5. Jakub Morawiec: Knut Wielki. Kraków: 2013, s. 227.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]