Olaf I Tryggvason

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olaf I Tryggvason
ilustracja
król Norwegii
Okres panowania od ok. 995
do 9 września 1000
Poprzednik Haakon Sigurdsson
Następca Swen Widłobrody
Dane biograficzne
Dynastia Ynglingowie
Data urodzenia ok. 963–968
Data śmierci 9 września 1000
Ojciec Tryggve Olafsson
Matka Estryda Eiriksdatter
Żona Thyra duńska
Olaf Tryggvason i Sygryda Storråda

Olaf I Tryggvason, Olav Tryggvason (ur. 963968, zm. 9 września 1000 w bitwie pod Svold) – król Norwegii w latach 995–1000.

Dzieciństwo i młodość[edytuj]

Urodził się jako pogrobowy syn Tryggve Olavssona, norweskiego króla Viken. Jego ojciec został zabity na polecenie Haralda II Szarej Opończy, króla Norwegii. Wdowa po Tryggve wraz z małym synem schroniła się na Rusi (przypuszczalnie w Nowogrodzie Wielkim), gdzie Olaf się wychował. W wieku 12 lat rozpoczął karierę wikinga i z grupką piratów zaczął grasować na wodach Bałtyku.

Żywot wikinga[edytuj]

Nadworny skald Olafa odnotował, że późniejszy król Norwegii walczył m.in. w okolicach Hedeby i na wybrzeżu flandryjskim. Na czele wielkiej armii wikingów dwukrotnie najeżdżał Anglię: najpierw w 991, później w 994 roku, wymuszając ogromne okupy na anglosaskim królu Ethelredzie II. W 991 odniósł zwycięstwo pod Maldon. W czasie drugiej wyprawy Olaf przyjął chrzest.

Król Norwegii[edytuj]

Olaf powrócił do Norwegii w 995 roku, gdzie objął tron jako następca zamordowanego jarla Hakona. Próbował wprowadzać siłą chrześcijaństwo, przez co natrafił na silny opór możnych. W 996[1] roku założył miasto Nidaros w miejscu zburzonej pogańskiej świątyni Lade.

Śmierć[edytuj]

Przeciwko Olafowi zawiązała się potężna koalicja do której należeli Swen I Widłobrody, król Danii, młody Olaf Skötkonung król Szwecji oraz jarl Eryk Hakonsson, przywódca norweskiej opozycji. Olaf próbował najechać Danię w roku 1000, ale 9 września tego roku poniósł śmierć w bitwie pod Svold, w której został pokonany przez połączone siły swoich przeciwników. Miał wpaść do wody i utonąć, a jego ciała nie odnaleziono. Rozeszły się pogłoski, jakoby widziano go w Jerozolimie.

Małżeństwo[edytuj]

Jego żoną była Tove (Thyra), pochodząca z Danii, być może córka duńskiego króla Haralda Sinozębego. Wiadomo, że zmarła na wieść o śmierci swojego męża 18 listopada 1000 roku. Późne źródła przypisują Olafowi kilka żon oraz romans ze szwedzką królową-wdową Sygrydą. Przekazy te zostały odrzucone przez literaturę historyczną.

Wywód rodowodowy[edytuj]

4. Olaf Geirstadaalf, syn Haralda Pięknowłosego      
    2. Tryggve Olafsson
5. nieznany przodek        
      1. Olaf Tryggvason
6. Eirik Bjordaskalle    
    3. Estryda Eiriksdatter    
7. nieznany przodek      
 

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Cesarstwo Niemieckie - Arabowie na półwyspie pirenejskim. T. 17. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 124. ISBN 978-83-7425-697-1.

Bibliografia[edytuj]