Szerokiej drogi, kochanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szerokiej drogi, kochanie
Gatunek psychologiczny
Rok produkcji 1971
Data premiery 18 kwietnia 1972
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 95 minut
Reżyseria Andrzej Jerzy Piotrowski
Scenariusz Olgierd Czerniewicz
dialogi:
Stanisław Dygat
Główne role Małgorzata Niemirska
Wieńczysław Gliński
Muzyka Waldemar Kazanecki
Zdjęcia Andrzej Ramlau
Scenografia Jan Grandys
Kostiumy Alicja Wasilewska
Montaż Krzysztof Osiecki
Produkcja Zespół Filmowy Iluzjon

Szerokiej drogi, kochaniepolski film psychologiczny z 1971 roku.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Doktor Jaroń jedzie z kochanką Zuzanną nad morze. Awaria samochodu zmusza ich do zatrzymania w warsztacie. Właściciel, inżynier Maćkowski, zaprasza ich do siebie na nocleg. Poza nimi są dziennikarz Mucha i młodziutka Gabrysia, rzekomo siostrzenica gospodarza. Radio nadaje komunikat, w którym żona Jaronia wzywa go do natychmiastowego powrotu. Zuzanna spędza noc z mechanikiem Jankiem. Inżynier znika i zabiera ze sobą tajemniczą żółtą walizkę. Rankiem odjeżdża też Jaroń i Zuzanna z dziennikarzem.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]